VERWANTSCHAP EN VERMOEDELIJKE AFSTAMMING 311 
tuur nemen tot stand gekomen. Toch twijfelt hij er aan of de onder II 
genoemde soorten inderdaad wel bij elkaar hooren, waarin dus opge- 
sloten ligt, dat hij ook nog met de mogelijkheid rekening hield, dat deze 
soorten uit de tweede groep uit verschillende stamvormen hun oor- 
sprong genomen zouden kunnen hebben. 
BEYERINCK (1884) nam eveneens een diphyletische afstamming in 
het geslacht Triticum aan. Zijn standpunt week echter af van dat van 
DE CANDOLLE. Hij zegt: 
„Die eine Stammart würde der Triticum monococcum sein (oder eine 
„andere mit dieser Art nahe verwandte wilde Form, wie einige solche 
„Formen in der Levant gefunden werden), die zweite Stammart wäre 
„unbekannt und hätte durch Zuchtwahl die sechs anderen Weizenar- 
„ten erzeugt nämlich 7. dicoccum, T. Spelta, T. turgidum, T. durum, 
„1. polonicum en T. vulgare.” 
In 1886 weliswaar komt hij op deze meening terug en voelt weer meer 
voor een monophyletische afstamming. BEYERINCK was de eerste, die 
in zijn beschouwingen rekening hield met het vinden van een wilden _ 
vorm n.l. van 7. aegilopoïdes Link. 
Deze valt uiteen in 7. aegilopoides boeoticum Percival, de Europee- 
sche vorm sinds 1883 bekend en 7. aegilopoides Thaoudar Percival, een 
Aziatische vorm sinds 1854 bekend. 7. aegilopoïdes staat, wat morpho- 
logische kenmerken betreft, zeer dicht bij 7. monococcum en werd en 
wordt dan ook algemeen als de stamvorm hiervan beschouwd. 
ZADE neemt (op grond van welke overwegingen is niet duidelijk) een 
mogelijke verwantschap aan tusschen T. aegilopoides en T. Spelta (Zie 
stamboom). Dit is dezelfde meening als HAUSSKNECHT was toege- 
daan en waarop door ASCHERSON en GRAEBNER (4) reeds afdoende 
kritiek werd uitgeoefend. 
SCHULZ noemt als stamvorm van de gewone 7. monococcum : T. 
aegilopoides boeoticum Perc.; als stamvorm van 7. monococcum L. fla- 
vescens Kcke. (engrain double): T. aegilopoïdes Thaoudar. In de cultuur 
schijnen de wilde vormen meer en meer op de gekweekte te gaan ge- 
lijken. SCHULZ zegt hierover: 
„Durch planmäszige Kultur kann ohne Zweifel in einigen Jahrzehn- 
„ten aus 7. aegilopoides boeoticum das gewöhnliche Einkorn gezüchtet 
„werden”. 
Dit zal dan zoo opgevat dienen te worden, dat uit het wilde mate- 
riaal bepaalde lijnen geisoleerd kunnen worden, die identiek zijn met 
