314 DE REDUCTIEDEELING BIJ EENIGE TRITICUM-SOORTEN 
„übrigenArten ist es wohl unzweifelhaft,dass von ihrer Spontaneitat in 
„irgend einem Gebied, dessen Flora bekannt ist, gar nicht die Rede sein 
(Kann 
Pas na de wederontdekking in 1906 werd aan de vondst van KÔR- 
NICKE grootere waarde toegekend. Men ging nu zelfs veelal verder dan 
hijzelf en beschouwde T. dicoccoïdes als den stamvorm van alle tarwe- 
soorten (uitgezonderd T. monococcum). Het nieuwere onderzoek heeft 
KORNICKE wel in het gelijk gesteld! Zoo wordt thans T. dicoccoides al- 
gemeen in verband gebracht met de dicoccumgroep en meer speciaal 
met T. dicoccum. 
ScHULZ onderscheidt bij 7. dicoccoïdes twee vormen, nl. 
1—T. dicoccoides forma Kotschyana. 
2—T. dicoccoïdes forma Strausziana. 
Hij twijfelt er niet aan of T. dicoccoides is de stamvorm van T. dicoc- 
cum. Waarschijnlijk acht hij, dat van de Syrische en Perzische vormen 
van 7. dicoccoïdes (en waarschijnlijk nog van andere nog niet gevonden 
of uitgestorven typen) verschillende vormen van 7. dicoccum afstam- 
men. 
Von TSCHERMAK vond, dat wat betreft de sexueele affiniteit T. di- 
coccoides op één lijn te stellen was met 7. dicoccum (Zie stamboom). Hij 
heeft echter 7. aegilopoïdes niet in het onderzoek betrokken. Uit het- 
geen AARONSOHN, SCHULZ e.a. mededeelen moet men echter de conclusie 
trekken, dat T. aegvlopoïdes gekruist met T. dicoccoïdes wèl fertiele bast- 
aarden geeft in tegenstelling met T. dicoccum, welke met T. aegilopoides 
gekruist steeds steriele bastaarden oplevert. (BEYERINCK, PERCIVAL). 
Merkwaardigerwijs schijnen er tusschen de beide wilde7 riticum-soorten 
nog geen kruisingen verricht te zijn. 
ZADE toonde serologisch de verwantschap van 7. dicoccoïdes met de 
dicoccumgroep aan. 
VAVILOV deelt mede, dat 7. dicoccoides wat betreft vatbaarheid 
voor ziekten, zich gedraagt als T. dicoccum. 
Wat het chromosomenaantal aangaat, vermeldt SAX (45) 14 als ha- 
ploïd getal. Zelf heb ik echter 7 haploïd gevonden. Een nader onder- 
zoek van verschillende vormen is dus gewenscht. Op grond van een en 
ander is wel komen vast te staan, dat T. dicoccoïdes ten nauwste ver- 
want is met de dicoccumgroep en wel het meest met T. dicoccum. 
Maar, dat 7. dicoccoïdes de stamvorm is van T. dicoccum is niet even 
zeker. De mogelijkheid bestaat, dat T. dicoccoïdes zelf zich uit den 
