VERWANTSCHAP EN VERMOEDELIJKE AFSTAMMING 319 
. stadium. Door een abnormaal verloop van een somatische celdeeling 
zou dan een gigascel gevormd zijn, waaruit de gigas-vorm is voortge- 
komen. Ook apogame ontwikkeling van een tetraploid ei heeft hij 
(1913) als mogelijkheid geopperd. Voor geen der beide meeningen is 
een bewijs geleverd. Experimenteel dient dan ook getracht te worden 
het vraagstuk tot een oplossing te brengen. GATES zegt: 
„It should be possible to test this hypothesis by subjecting plants in 
„which tetraploid mutations occur to a sudden drop in temperature at 
,about the time when the first division of the fertilised egg is taking 
Fplace. 
Maar nog op andere manieren kan men zich een verdubbeling van 
het aantal chromosomen tot stand gekomen denken, n.l. door trans- 
versale doorsnoering der individueele chromosomen, een mogelijkheid 
Waar STRASZBURGER (64) reeds op wees en welke FARMER en DIGBY 
(20) in Primula Kewensis hebben getracht waarschijnlijk te maken. 
HEILBORN (26) acht het daartegenover onwaarschijnlijk, dat gelijktij- 
dig alle chromosomen een transversale doorsnoering ondergaan, zoodat 
hij het met de opvatting van FARMER en DIGBY in het geheel niet eens 
is. Eerder is volgens hem te verwachten, dat afzonderlijke chromoso- 
men transversaal uiteenvallen. 
Een verdere mogelijkheid is dispermatische bevruchting. Een geval 
hiervan is door NEMEC (36) in Gagea lutea waargenomen. Dispermati- 
sche bevruchting van een haploïd ei geeft triploïde vormen, van een di- 
ploid ei zou tetraploïde kunnen geven. Dat de kans zeer gering is, dat 
op deze wijze tetraploïde vormen tot stand gekomen zijn, spreekt wel 
vanzelf. 
Ook door kruising kunnen bastaarden resulteeren met hooger aantal 
chromosomen. Sommige onderzoekers zooals ERNST (19) en WINGE 
(79) gaan zelfs zoover alle gevallen van polyploïdie terug te voeren op 
kruising van vormen met verschillend chromosomenaantal. WINGE 
denkt zich daarbij, dat de beide chromosoomstellen een geringe affini- 
teit tot elkaar hebben, waardoor paring achterwege blijft. Zoo ontstaan 
vormen met hoogere chromosoomgetallen. Dat zich hierbij nog andere 
mogelijkheden openen heeft BREMER (13) in hooge mate waarschijnlijk 
gemaakt bij bastaarden van Saccharum officinarum x Saccharum 
spontaneum. Deze bezitten resp.40 en 56 chromosomen. Bij de bastaard- 
individuen waren dus in de somatische cellen 96 (40 + 56) chromoso- 
men te verwachten. In werkelijkheid vond hij bij de reductiedeeling 68 
