320 DE REDUCTIEDEELING BIJ EENIGE TRITICUM-SOORTEN 
gemini, wat dus zou wijzen op een diploid aantal van 136 (40 + 56 
+ 40). Hij denkt zich nu, dat in de zygote, door overlangsche splitsing 
van de S. officinarum-chromosomen, het hoogere aantal tot stand is 
gekomen. 
En daarmede is volstrekt niet het aantal mogelijkheden uitgeput. 
Leerzaam is in dit opzicht de publicatie van BLAKESLEE, BELLING en 
FARNHAM (12), die er op wijzen hoe op verschillende manieren tetra- 
ploidie in Datura tot stand kan komen. 
Wat uit één en ander wel blijkt, is, dat men het over de wijze van ont- 
staan van de polyploidie nog geheel oneens is. Wel lijkt het waarschijnlijk, 
dat op verschillende manieren deze tot stand kan komen en dus mogelijk 
ook in den loop der phylogenie tot stand gekomen is. Hoe de verdubbe- 
ling zich uit in de eigenschappen der planten, is ook nog een punt, waar 
veel over geschreven is, maar waar nog zeer weinig eensgezindheid over 
heerscht. Schijnen vele eigenschappen bij Oenothera Lamarckiana gigas 
van kwantitatieven aard te zijn, BLAKESLEE (11 en 12) heeft ons in 
Datura met een gigasvorm bekend gemaakt, die kwalitatief zeer ver- 
schilt van den uitgangsvorm. Î 
De gevallen van polyploïdie bij Oenothera, Primula en Datura zijn 
toevallig in het experiment ontstaan. Anders is het met die gevallen, 
waarbij men kunstmatig de polyploïdie tot stand heeft gebracht. Aan 
deze experimenten moet groote waarde worden toegekend. Ik wijs hier 
op de onderzoekingen van EL. en EM. MARCHAL, WINKLER (77) en W. 
E. DE Mor (34). Hoe veel belovend hun resultaten ook zijn, toch laten 
zich daaruit nog geen algemeene conclusies trekken. 
Zoo lijkt de tijd nog niet gekomen om nu reeds gissingen te uiten 
omtrent de wijze van ontstaan der polyploïdie, zooals deze in de natuur 
wordt aangetroffen, in casu bij de Triticum-soorten. Toch is het begrij- 
pelijk, dat men reeds nu een parallel trekt tusschen dezen vorm van 
polyploïdie en die welke in het experiment, hetzij doelbewust teweeg- 
gebracht, hetzij toevallig ontstaan is.Want dat verdubbeling en ver- 
meerdering van het aantal chromosomen in den loop der phylogenie 
een bepaalden rol vervuld heeft en nog thans vervult, lijkt toch op 
grond van het feitenmateriaal, dat ons thans ter beschikking staat, in 
hooge mate waarschijnlijk. De experimenteele cytologie dient echter te 
bepalen, welke de omvang en beteekenis van dezen factor in het evo- 
lutieproces kan geweest zijn. 
Zoo is het dan ook in zekere mate waarschijnlijk, dat alle Triticum- 
