348 OVER HET ERFELIJKHEIDSMOMENT BIJ DE AANGEBOREN 
Daarom zijn drie door mij gedane waarnemingen de moeite van het 
beschrijven wel waard: in geen van deze gevallen bestond nl. directe 
erfelijkheid. Sceptici zouden zelfs de erfelijkheid in mijn beide eerste 
gevallen geheel intwijfel kunnen trekken, omdat ze geisoleerd zijn, dus 
niet-familiair, ware het niet, dat eenige belangrijke argumenten kun- 
nen aangevoerd worden, die ervoor pleiten, dat de primaire oorzaak 
in den kiem te zoeken is. Maar, afgezien daarvan, wil ik niet in de fout 
vervallen van vele publicisten om alleen die gevallen te vermelden, 
waarbij meer leden eener familie waren aangetast, we krijgen daardoor 
een kunstmatige eenzijdige selectie van het materiaal en worden over 
de frequentie van het gebrek verkeerd ingelicht. 
Het eerste geval van ectopia lentis congenita incomplicata betreft 
een jongetje, thans 8 jaar oud, het vierde kind uit een gezin van vijf 
kinderen. Voor een oorzaak in het kiemplasma pleit het feit, dat de 
ouders bloedverwant zijn. De grootvader van de vrouw is nl. een broer 
van de grootmoeder van den man, de moeder van den man was een 
volle nicht van den vader van de vrouw, de ouders van het jongetje 
zijn dus zelf achterneef en nicht. 
Is het kenmerk monogeen en reces- 
sief, dan is te verwachten dat het 
bij 4 van hun kinderen te voor- 
schijn treedt, een van de vier jon- 
gens heeft het en waar de sexever- 
houding in het gezin reeds niet 

beantwoordt aan de te stellen verwachting volgens de Mendelregels, 
mogen wij tevreden zijn over het eene kind en er niets strijdigs inzien, 
dat hij voorloopig alleen staat met zijn gebrek. 
Het onderzoek leverde het volgende op: April 1920: opalizeerende 
bolle ietwat verkleinde lenzen lagen beiderzijds boven binnen in het 
oog (Fig. VI). De iriskleur is grijs met gele circ. art. minor, er is iri- 
dodonesis, de linker pupil is een tikje wijder dan de rechter (resp. 5 
en 4,5 mM.) ze liggen goed gecentreerd. Na midriasis blijkt dat het 
lenslooze gedeelte van het oog een refractie heeft van + Ht 10 D. De 
lenzen liggen zoo hoog, dat reeds bij matige pupilverwijding een 
groot deel van den onderrand zichtbaar is. De lens is bewegelijk, 
spiegelende in het directe beeld door de lens heen moest sph—18 
gebruikt worden om details van den fundus te kunnen waarnemen. 
Het was terstond duidelijk, dat het voor den jongen gewenscht was 





