VERPLAATSING VAN DE PUPIL EN VAN DE LENS 355 
geringere mate geldt dit ook voor de zuster met lensectopie. De beide 
dochters hebben oogen die in alle afmetingen iets kleiner zijn dan die 
van de broers, wat ook bij uitwendige inspectie valt waar te nemen. 
De moeder komt meer overeen met de zoons, van den vader is mij he- 
laas in dit opzicht niets bekend geworden, maar het wijst in ieder geval 
hierop, dat ondanks deze merkwaardige grootte- en refractieverschil- 
len, geen correlatie valt aan te wijzen met de lensectopie. Ik ben ge- 
neigd om de onafhankelijkheid der kenmerken nog verder uit te brei- 
den. Wanneer ik de oogen van de beide kinderen met lensectopie ver- 
gelijk, valt mij op dat de iris bij den jongen geheel van pas is, d. w. z. 
de afmetingen zijn geheel geproportioneerd t. o. v. de grootte van de 
cornea. Glasvocht met lens schijnen in dit oog een dergelijke ruimte 
in te nemen, dat het pupillaire deel van de iris naar voren wordt gedre- 
ven voor de basis. Bezie ik het oog van zijn zuster, dan treft mij hoe 
hier de iris relatief te groot schijnt t. o. v. het hoornvlies, vandaar dat 
hij met eenige perifere synechieën, bochten en plooien is ingevoegd, slap 
is, zoodoende tremuleert. Het sidderen is niet veroorzaakt door een 
vrij zijn van de iris t. o. v. de lens, want juist de laatste bombeert in de 
pupil. Hoogstens is de periferie vrij, maar dit is bij den jongen ook het 
geval en daar tremuleert de iris niet, ligt veeleer vlak uitgebreid. Ik zie in 
het oog van de zuster dus nog een disharmonie in dien zin, dat een iris, 
die misschien erfelijk even groot aangelegd is en ook phaenotypisch 
wordt als bij de broers, te groot is voor den corneoscleraalring. Deze dis- 
proportie ontbreekt in het kleine oog van de zuster zonder lensectopie. 
Naar aanleiding van deze gevallen van lensectopie nog een paar op- 
_ merkingen. In de twee eerste gevallen kon ik het refractieverschil tus- 
schen het lenshoudende en het lenslooze deel van het oog bepalen en 
vond daarvoor resp. 28 D en 24 D, wat overeenkomt met opgaven van 
Hess, PINCKARD en FILATOW (resp. 25 D, 24 D en 30 D). Hierin komt 
het bol zijn van deze lenzen dus tot uiting. De verklaring van PETERS, 
dat de lens sterker gekromd is door ontbreken van de zonula kan ik 
voor mijn gevallen zeker niet aanvaarden; ze wordt ook weerlegd door 
het feit, dat in geval 2, 3 en 4 na volledige correctie der lensmyopie 
accomodatie tot het gewone bedrag mogelijk was. In drie gevallen heb 
ik in den loop der jaren een toenemen van de totale refractie bemerkt. 
Waaraan is deze toe te schrijven? Waarschijnlijk grootendeels aan 
toename der aslengte en dan niet als een pathologisch uitrekkingsproces, 
