
VERPLAATSING VAN DE PUPIL EN VAN DE LENS 365 
phaenotype daarvan zijn invloed ondervinden en zich anders of zelfs 
niet uiten; reeds geheel afgezien van de bekende koppelingsverschijn- 
selen; de selectieve bevruchting en de lethale factoren. Wij moeten ons 
dus eigenlijk meer verbazen over het feit, dat zich deze stoornissen of 
onregelmatigheden in het erfelijkheidsverloop zoo zelden voordoen, 
dan er de schouders over ophalen, dat in sommige stamboomen ge- 
slachten worden overgesprongen of getalverhoudingen niet kloppen. 
Wel pleit de ervaring voor den bizonderen voorsprong, die het erfelijk- 
heidsmoment bij de realisatie van een kenmerk heeft, want al is het 
er bij verschillende individuen eener familie in meerdere of mindere 
mate, het is er dan toch maar! 
Dit geldt ook voor vele, misschien de meeste vormen van ectopie. 
Een gewijzigde genenconstellatie of een hoe dan ook veranderd geen in 
het kiemplasma is in het individu de meest verwijderde, primaire oor- 
zaak van het kenmerk. Nu komt het groeiproces, in een bepaalde volg- 
orde volgen de phases elkander op tot het kenmerk kant en klaar, vol- 
wassen is — later volgen de regressieve metamorfosen 1). Maar bij dit 
groeiproces wordt de invloed ondervonden van andere ontwikkelings- 
processen daarneven, die niet altijd identiek zijn, de neiging naar het 
eene kenmerk zal niet altijd passen bij de neiging naar het andere en 
zoo kunnen in het orgaan eindelijk disproporties ontstaan, die een patho- 
logisch karakter aannemen. Mij lijkt dit een zeer belangrijk gezichtspunt 
voor de onthulling van vele complexe verschijnselen, wier ontstaan wij 
slechts moeilijk doorzien. 
Zou het niet passen van onderdeelen, die toch aaneengevoegd willen 
worden ter vorming van het orgaan, niet dikwijls de oorzaak zijn van 
vele congenitale anomalieën en functiestoornissen ? Zou hier niet bijv. in 
het myopievraagstuk een richting van onderzoek besloten liggen, die 
een verzoening tot stand bracht tusschen de biologische theorieën 
(STEIGER e. a.) eenerzijds en de uittrekkingstheorieën anderzijds ? 
Ons eigen voorbeeld moge mijn bedoeling verduidelijken. Stel er 
bestaat neiging tot excentrische pupilvorming, wat die dan ook in- 
houdt, en daarnaast neiging tot blauwe dus slank gebouwde iris, tot 
_ vergroot hoornvlies, tot korte oogas (hypermetropie) en tot gebrekkige 
vaatvorming om maar enkele eigenschappen te noemen, zal deze pupil- 
1) deze hebben bij sommige kenmerken reeds embryonaal plaats (resorptie bijv 
van het pupilvlies) bij anderen later (verdwijnen van thymus bijv.) bij de meesten 
zeer laat (als seniele verschijnselen). 
