366 OVER HET ERFELIJ KHEIDSMOMENT BIJ DE AANGEBOREN 
ectopie zich dan precies op dezelfde wijze uiten als in een oog met nei- 
ging tot bruine d. i. stroma- en pigmentrijke iris, tot microcornea of 
normaal hoornvlies, tot lange oogas (myopie) tot overmatige vaatvor- 
ming, tot astigmatisme enz. enz.? Mij dunkt, dat wij dit niet apriori 
mogen verwachten. Dit zijn onder vele onbekende meer de omstandig- 
heden die mede de fluctuatie van het kenmerk bepalen. Wanneer nu 
in een familie extreme varianten voorkomen en het blijkt, dat deze 
ook vergezeld zijn van andere bijverschijnselen, wanneer bijv. in een 
familie met ongecompliceerde korectopie ook een of meer gevallen 
voorkomen met complicaties, dan zouden deze kunnen zijn voortge- 
komen uit het conflict van neigingen. Terwijl bijv. de korectopie erfe- 
lijk bepaald was, behoeft men nog niet aan te nemen, dat een eventu- 
eel daarbij voorkomend lenscoloboom of iriscoloboom als zoodanig 
ook primair erfelijk bepaald was en omgekeerd +). Het zou ook kunnen 
Zijn dat de oorzaak, die de directe aanleiding tot de korectopie werd, 
door niets belemmerd, integendeel door alle andere momenten bevor- 
derd in zijn ontwikkeling, de extreme variant eenerzijds de complica- 
ties anderzijds schiep. Wanneer wij nu met een congenitale anomalie 
van een orgaan als het oog te maken hebben zal het eindresultaat van 
een bepaalden erfelijken aanleg hoofdzakelijk afhangen van de onto- 
genetische ontwikkelingsphase, waarin deze factor reeds een krachtig 
merkbare werking ontvouwt: hoe vroeger hij optreedt en hoe sterker in 
latere perioden, hoe krachtiger de gevolgen. 
De erfelijkheidsstudie plaatst ons voor nog vele raadselachtige ge- 
gevens. Eenerzijds de zelfstandigheid en onafhankelijkheid der erfelijke 
kenmerken tot in de kleinste bizonderheden toe, zooals bijv. de rich- 
ting van de sterkste corneabreking, de bizónderheden van de irisstruc- 
tuur, de richting van de pupilectopie enz. enz., anderzijds de klaarblij- 
kelijke samenhang tusschen kenmerken, waarvan wij ook in dit artikel 
voorbeelden te over hebben gezien, die toch dikwijls ook zelfstandig in 
hun bepaalden vorm worden overgeërfd. En dan dat eigenaardige feit, 
dat een kenmerk, dat uiterlijk in niets te onderscheiden is van een an- 
der, in de eene familie dominant, in de andere recessief is. Zoolang wij de 
reden van het dominant of recessief zijn niet kennen blijft de verklaring 
een gissing. Het is mogelijk, dat het dominant of recessief zijn veroor- 
zaakt wordt door een wezensverschil in de kiem, dat de kenmerken 
1) evenmin als een peervormige of min of meer overlangsovale cornea bij iris- 
coloboom. 
etd 





