




VERPLAATSING VAN DE PUPIL EN VAN DE LENS 975 
geeren en het zou de oorzaak kunnen zijn van een reflectorische hyper- 
tonie van den sphincter, waardoor zoowel de nauwe pupil als de krach- 
tige lichtreactie te verklaren zou zijn, evenals dit m. i. het geval is bij 
een perifeer gelegen voorste synechie, bijv. na perforeerende corneaver- 
wonding. Het spreekt vanzelf, dat een eenigermate sterke weefselver 
plaatsing, zooals die bij flinke graden van korectopie het geval moet 
zijn, ook zijn gevolgen moet hebben bij de vorming van den kamer- 
bocht, waaruit dan naar alle waarschijnlijkheid het vooruitspringen 
van den scleraalring en het ontbreken van den limbus verklaard zal 
moeten worden. Ook de zeer lichte microcornea plana, bij het extreme 
geval uit mijn stamboom, die verder in de familie niet voorkomt moet 
zoo wellicht als een secundair verschijnsel worden opgevat. 
Mijn waarnemingen bij ongecompliceerde korectopie pleiten er dus 
meer voor dan tegen, dat er gewijzigde verhoudingen van de embryo- 
nale mesodermale weefsels moeten bestaan hebben in den zin eener 
hyperplasie of onvoldoende of te late resorptie. Begunstigen de overige 
omstandigheden het ontstaan eener positieve extreme variatie, dus het 
ontstaan van veel mesoderm als strengen of het lang voortbestaan 
van deze, dan blijft het niet alleen bij korectopie, maar kunnen ook 
eenige complicaties volgen en zoodoende overgangen tusschen de ver- 
schillende soorten van aangeboren oogafwijkingen. 
Eindelijk blijft de vraag, waardoor de ongecompliceerde lensectopie 
ontstaat. Naar analogie van de waarnemingen van sommige onder- 
zoekers bij ectopia lentis et pupillae en bij colobomen van de lens, ligt 
het voor de hand, dat ook hier aan strengvormingen gedacht werd 
(Hess e. a.). Ik kan op grond van mijn klinische waarnemingen weinig 
tot de oplossing van dit vraagstuk bijdragen. Ik zag slechts vier ge- 
vallen: het merkwaardige was, dat bij allen de lens ietwat naar boven 
gesubluxeerd was, zij het ook in verschillende richting, verder dat zij 
kleiner boller en opalescenter was dan een normale lens, dat een van de 
acht oogen benedenwaarts gerichte lenscolobomen vertoonde, dat de 
zonula overal zichtbaar was. In het tweede geval bestond vloeibaar 
glasvocht (ontwikkelingsstoornis van dit weefsel ?) en was de pupil door 
midriatica bijna miet te verwijden. Dit laatste kan een gevolg hiervan zijn 
dat de dilatator slecht ontwikkeld was, of dat de atropine in de dikke 
structuurlooze bruine iris onvoldoende binnendrong of doordat de iris 
te plomp was en daardoor mechanisch de verwijding bemoeilijkte. In 
het derde geval bestond een stoornis in de vorming van de voorste 008- 
