376 OVER HET ERFELIJ KHEIDSMOMENT BIJ DE AANGEBOREN 
kamer, welke ik heb toegeschreven aan een disharmonie tusschen iris- 
en cornea aanleg. Ik ben in de litteratuur een dergelijke waarneming van 
vergroeiingen van een miet troebel hoornvlies met de voorste grenslaag van 
de ırıs niet tegengekomen. 
Het geval is des te meer opmerkelijk, daar de vorming van de voor- 
ste oogkamer normaliter in de periferie begint. In hetzelfde geval kwa- 
men achter de lenzen meer dan gewone resten van de arteria hyaloïdea 
persistens voor. Van bindweefselstrengen was in geen dezer oogen iets 
te vinden. De ectopische lenzen blijven feitelijk wat vorm betreft, in 
een foetaal stadium. Ik acht het niet bewezen, dat aan alle lensectopie- 
vormen abnormale merodermstrengen ten grondslag zouden liggen, 
waardoor de lens zijn groei rondom zou moeten hebben beperkt, 1m- 
mers de bolle vorm is bij normaal accomodatievermogen niet aan ge- 
brek aan trekken der zonula toe te schrijven en bij bovengenoemde 
hypothese is het bevreemdend dat de zonulavorming in vele gevallen 
toch in ’t geheel niet zou zijn gestoord. Het zou ook mogelijk kunnen 
zijn, dat de primaire stoornis vaak in de lens zelf gelegen is, dat zij 
uit gebrek aan normale groeikracht klein blijft, corpus ciliare en iris er 
niet concentrisch omheen groeien, met het dichtstbij gelegen deel van 
ora serrata en ’t corpus ciliare normale zonulaverbindingen bestaan en 
dat deze zonulavezels naar de zijde van het zich verwijderende deel 
van het corpus ciliare worden uitgerekt. De primaire stoornis zou na- 
tuurlijk ook in een ongeproportioneerde ontwikkeling van de zonula 
kunnen liggen. Dit blijft alles hypothese 4). 
1) Tegenstrijdigheden en niet verklaarde vondsten spelen op dit terrein nog een 
te grooten rol. Ik wil hier bijv. herinneren aan hetgeen Fucus en SEEFELDER in 
enkele hunner anatomisch onderzochte gevallen hebben gevonden nl. een overal 
abnorm naar achteren gericht zijn van de processus ciliares. Fucus meent dat de 
zonulavezels dikwijls zwak ontwikkeld zijn en gedeeltelijk ontbreken. Hij vond 
in een geval de lenskapsel verdikt. Dat kleinheid en bolheid van de lens daarom 
alleen niet op een primaire lensstoornis behoeft te berusten, bewijst mijn geval 
van ectopia pup. et lentis, met strengvormingen. 
Wel heeft de vergelijkende ontwikkelingsleer onze kennis over de verhoudingen 
van oogbeker- en lensontwikkeling verrijkt, maar wij doorzien nog niet alles, al 
weten we thans, dat bij een groote reeks van dieren de ontwikkeling der lens 
duidelijk afhankelijk is van die van den oogbeker (niet omgekeerd!) en dat de 
zoogdierembryonen zich van alle andere onderscheiden, door een tijdelijk onder- 
breken van het contact tusschen oogblaas en ectoderm, dat voor de lensvorming 
van zooveel belang is; omdat zich hier mesodermcellen tusschen dringen. Ook 
ontstaat alleen bij zoogdierembryonen een vaathoudende-lenskapsel. Stoor- 



