386 HET NIEUWSTE WERK VAN ARNOLD PICTET 
of onderdrukking der winterrust schrijft hij toe aan nog niet voldoende 
aanpassing, waardoor zij nogmaals reageerden op de abnormale om- 
standigheden. Van een F,-generatie kwam helaas niets terecht. 
Dergelijke resultaten kreeg hij nu ook met andere vlinders, nl. La- 
siocampa quercus (Litt. no. IV) en Abraxas grossulariata (Litt. no. V). 
Bij Lasiocampa duurt de normale winterrust 6 maanden. Door nu de 
rupsen by hoogere dan de buitentemperatuur te houden kon die tijd 
verkort worden, en de rupsen die uit eieren gesproten waren, gelegd 
door vlinders die in deze P-generatie de kortste rust doorgemaakt 
hadden, werden (als F,-generatie) wederom voor de koude beschermd. 
Een klein deel (3,4 %) dier rupsen ontwikkelden zich nu zonder 
winterrust, 16,7 % met een winterrust van 1 maand, 33,5 % met 
een rust van 2 maanden, en 33,2 % met een rust van 3—5 maanden. 
Uit die rupsen zonder winterrust werd een F,-generatie gekweekt; 
hierbij, evenals in de op gelijke wijze uitgezochte F, en F,, nam het 
aantal van hen die hun winterrust bekortten, steeds toe. In de 6e ge- 
neratie (F;) ontwikkelden zich bijna allen zonder winterrust. Toch zag 
men ook hier steeds weer een aantal terugkeeren tot langere winter- 
rust, het was dus niet mogelijk het verschijnsel te fixeeren, hoewel de 
veroorzakende milieu-verandering bewaard bleef. Ook bij deze proe- 
ven traden eerst weer degeneratieverschijnselen op als grootere sterfte, 
afname van de grootte van rupsen en vlinders, enz. Na de derde gene- 
ratie verbeterde dit, ook werd in de F, het aantal vervellingen weer 
normaal. Hij besluit daaruit, dat na de 3e generatie Lasiocampa gea- 
dapteerd is aan de nieuwe omstandigheden, temeer daar dan ook weer 
de verkorte winterrust gecompenseerd werd door een verlengd pop- 
stadium, waardoor het uitkomen van ongeveer de helft der vlinders op 
normalen tijd plaats had. 
Ook bij Abraxas gelukte het, gedurende 4 generaties de winterrust te 
verkorten. Bij de F,-generatie keerde de normale ontwikkelingscyclus 
weer op, ondanks het voortduren van de abnormale omstandigheden. 
Merkwaardig waren de resultaten van zijn proeven met veranderd 
voedsel (Litt. no. II en VI). Abraxas grossulariata voedt zich normaal 
met aalbesbladeren. Werd de rups nu op Evonymus japonicus gekweekt 
dan traden na de eerste generatie pigmentveranderingen op de vleu- 
gels der vlinders op, zich uitend in verbleeking der kleuren en veran- 
dering van het patroon, die gepaard gingen met andere op verzwak- 
king wijzende kenmerken als vermeerdering van het aantal ver- 



