
SOORTVORMING EN EUGENETICA 
door A. C. HAGEDOORN— VORSTHEUVEL LA BRAND 
EERSTE HOOFDSTUK Lf. 
INLEIDING 
Hoe soorten ontstaan zijn, en hoe ze nog ontstaan, is van oudsher 
een van de belangrijkste problemen geweest van het evolutievraagstuk. 
Eerst met DARWIN komen we uit de zuivere speculatie, daar hij eigen- 
lijk de eerste auteur was, die uit alle gebieden het materiaal te zamen 
zocht, dat in zijn tijd beschikbaar was, het onpartijdig beoordeelde en 
verwerkte, en in den schijnbaren chaos naar een vaste lijn zocht. Wat 
het werk van DARWIN zijn groote waarde gaf, en nog altijd doet behou- 
den, is zijn streven om niet uit de vele factoren die te zamen in wissel- 
werking tot het ontstaan der soorten meewerken, eene enkele op den 
voorgrond te halen en aan te zien als de voornaamste of de eenige oor- 
zaak van soortvorming. Gedeeltelijk als gevolg van het overweldigende 
succes van DARWIN's arbeid, maar ook stellig wel door de omstandig- 
heid dat DARWIN werkelijk alle gezichtspunten voldoende had belicht, 
„kwamen lange jaren na zijn werken eigenlijk slechts weer speculatieve 
schrijvers uit, voor zoover ze niet slechts een of ander onderdeel van 
Darwin's werk uitbreidden, of in herhalingen vervielen. 
Na DARWIN is HUGO DE VRIES de eerste die weer nauwkeurige ex- 
perimenteele methoden invoert, ook al was zijn streven ten deele om 
een vooropgezette theorie te bewijzen. Met hem begint een geheel 
nieuwe periode, de experimenteele, die haar hoogsten bloei bereikt na 
de herontdekking van MENDEL’s werk in de eerste jaren van deze eeuw. 
Enorm veel feiten werden verzameld op allerlei gebied, feiten die de 
conclusies door Mendel uit zijn werk getrokken bevestigden, en die de 
algemeene geldigheid en draagwijdte van zijn generalisaties bewezen. 
Genetica 26 
