404 SOORTVORMING EN EUGENETICA 
alleen een organisme, dat een zekere graad van ontwikkeling heeft 
bereikt, eigenschappen vertoont. Een embryo, een zich ontwikkelend 
individu, heeft op elk oogenblik zijn eigenschappen, welke voortdurend 
veranderen. Elke eigenschap is het gevolg van de samenwerking van 
een onbekend aantal vererfde en niet vererfde ontwikkelingsfaktoren, 
welke een rol hebben gespeeld tot op het oogenblik, waarop we die ei- 
genschap waarnemen. 
We kunnen hier als voorbeeld nemen het.geval van de vervroegde 
sering. Een seringenstruik, ook zulk eene welke buiten steeds gekleurde 
bloemen droeg, bloeit wit, wanneer zij in de kas bij hooge temperatuur 
in bloei wordt getrokken. Het is duidelijk, dat wat in deze soort ver- 
erfd wordt, niet is de lila kleur, maar een zoodanige erfelijke samenstel- 
ling, dat, wanneer de temperatuur laag genoeg is, een gekleurde bloem 
ontstaat. Is de temperatuur te hoog, dan ontstaat deze kleur niet. 
Uit MENDEL’s werk bleek, dat wat vererfd wordt, niet is één geheel, 
dat specifiek is voor elken vererfden vorm, maar bestaat uit een aantal 
deelen, die min of meer onafhankelijk van elkaar worden vererfd. Ik 
sluit mij aan bij de definitie van Johannsen, die de kleinste deelen 
waaruit het vererfde bestaat „genen “noemt. Deze naam heeft door 
zijn neutraliteit het voordeel, dat hij niet is gebonden aan bepaalde op- 
vattingen omtrent aard, of lokalisatie der genen, daar zulke opvattin- 
gen bij deze jonge wetenschap kans loopen later weer gewijzigd te moe- 
ten worden. 
Wanneer deze genen in de ontwikkeling van het individu een rol 
spelen, worden ze vererfde ontwikkelingsfactoren genoemd. Hieruit 
blijkt, dat alle vererfde ontwikkelingsfactoren genen zijn, maar niet 
omgekeerd. Genen kunnen geslachten lang vererfd worden, zonder dat 
ze in de ontwikkeling van de individuen in wier kiem ze aanwezig zijn, | 
een rol spelen. Dit is de eenige wijze waarop genen latent kunnen zijn. 
Het geen, dat het verschil veroorzaakt tusschen wildkleurige en 
zwarte muizen, kan aanwezig zijn in albino's (pigmentlooze dieren), 
maar in deze witte dieren veroorzaakt dit geen kleursverandering. Het 
verschil tusschen albino muizen met en zonder dit geen kan alleen door 
proefparingen worden aangetoond. 
Bij de ontwikkeling van weer elke nieuwe kiem tot een organisme 
beslissen de omstandigheden en de geheele konstellatie der andere genen 
of een bepaald geen een rol zal spelen of niet. 
Om een bepaald geen in zijn werking te bestudeeren, moeten we min- 
