406 | SOORTVORMING EN EUGENETICA 
fender is dan in het andere. Zoo is bijvoorbeeld het verschil tusschen 
een gele en een wildkleurige muis veel opvallender dan dat tusschen een 
vale bruine en een bruine. In die gevallen, waar de verschillen veroor- 
zaakt door een enkel geen zeer sprekend zijn, lag het voor de hand om 
een direct verband aan te nemen tusschen zulk een geen en een eigen- 
schap. Zoo kwam men er toe te spreken van unit-characters, waarmee 
men bedoelde die eigenschappen, waarvan het leek alsof ze door één 
geen gedetermineerd werden. 
Het feit, dat in den eersten tijd zooals begrijpelijk is deze meest spre- 
kende gevallen bestudeerd werden, bracht als gevolg mee, dat minder 
opvallende verschillen later aanleiding gaven tot begripsverwarring, 
maar vooral ook tot het vinden van allerlei zoogenaamde uitzonderin- 
gen en van gevallen waarin het scheen alsof een geen zelf variabel was. 
De term unitcharacter heeft tot vele controversen aanleiding gegeven 
en komt gelukkig hoe langer hoe meer buiten gebruik. Door een ver- 
warring van deze beide begrippen, geen en unit-character, kwam 
CASTLE er toe, uit zijn proeven met bonte ratten de conclusie te trekken 
dat de vererfde factoren variabel zijn, en door selectie kunnen worden 
veranderd. Hij vond namelijk dat bij kruising van bonte ratten met 
eenkleurige, het verschil tusschen dieren van deze twee categorieën 
berustte op een enkel geen. Hij noemt dan , Hoodedness” een unit- 
character. Onder , hoodedness”’ verstaat men een bepaalde bontteeke- 
ning bij ratten. Deze dieren hebben een gepigmenteerde kop, en een 
min of meer breede, vaak een onderbroken rugstreep. Nu bleek CASTLE 
dat hij door selectie in een stam bonte ratten, de uitbreiding van de 
zwarte rugstreep naar beide zijden kon veranderen. 
Daaruit besloot hij tot de veranderlijkheid van het geen, eine deze 
bonte ratten van eenkleurige onderscheidde. Toen wij zijn. proeven 
herhaalden, bleek al dadelijk, dat er geen sprake van was dat alle bonte 
ratten gelijk zijn, en het was mogelijk zonder veel moeite het bestaan 
van een erfelijken factor aan te toonen, welke het verschil maakte 
tusschen donkere en lichte bonte ratten. 
Lichte en donkere bontheid werden precies vererfd zooals bontheid 
en eenkleurigheid. Het was niet een enkele factor, welke door selectie 
veranderde, maar door selectie scheidde men dieren met en zonder een 
erfelijken factor. Door het feit dat CASTLE niet werkte met individu- 
eele ratten, doch met statistische gemiddelden was het mogelijk dat het 
bestaan van een of meer verdere factoren aan zijn aandacht ontsnapte. 

