416 SOORTVORMING EN EUGENETICA 
moeten hier de vraag behandelen, of kruising inderdaad in aanmerking 
kan komen als de oorzaak van die variatie, welke ten grondslag ligt 
aan evolutie. 
Vele schrijvers meenen, dat door kruising alleen eigenschappen van 
de oudersoorten op nieuwe manieren kunnen worden gecombineerd. 
Kennelijk heeft hier de meening, dat wat vererfd wordt eigenschappen 
zijn, of althans determinanten voor eigenschappen, een groote rol 
gespeeld. Zeer veel auteurs meenen, dat de opvatting dat de varia- 
biliteit welke het gevolg is van kruising ook de variabiliteit is, welke 
evolutie geeft, slechts een verschuiving is van de moeilijkheid. Im- 
mers, meenen zij, ontstaat op deze wijze nooit iets nieuws, maar krijgen 
we slechts nieuwe combinaties van bestaande dingen. 
Wanneer we echter het standpunt verlaten, dat eigenschappen elk 
gedetermineerd zijn door een geen of door een kleine groep genen, en 
we zien in, dat de kwaliteiten van de organismen het product zijn van de 
ontwikkeling, dan volgt daaruit dat nieuwe combinaties van genen ook 
geheel nieuwe eigenschappen ten gevolge kunnen hebben. We krijgen 
door kruising ook vormen met veel meer genen en met minder genen 
dan de gecombineerde soorten. 
In ons werk met ratten en muizen zagen we herhaaldelijk het ont- 
staan van geheel nieuwe dingen. Een enkel voorbeeld hiervan moet 
ik hier uitvoerig behandelen. De Europeesche en, de Javaansche 
huisrat, de Egyptische boomrat en de Javaansche boomrat, zijn allen 
soorten welke een ongeveer even donkere kleur hebben. Van gele rat- 
ten verschillen ze allen enorm maar genetisch verschillen ze daarvan 
op zeer verschillende wijzen. Als we het geen, dat huisratten meer 
hebben dan gele A noemen, en dat wat Egyptische boomratten hebben 
B, dan heeft de boomrat in Java zoowel A als B. Wanneer we nu Egyp- 
tische boomrat met huisrat paren, dan zijn de bastaarden heterozygoot 
zoowel voor A als voor B, dus AaBb. Zulke dieren, met elkaar gepaard 
geven enkele (een op zestien) gele dieren. Op geheel dezelfde wijze za- 
gen we uit dergelijke soortkruisingen een aantal geheel nieuwe eigen- 
schappen ontstaan, witte staartpunt, het dansen, zoowel in de huisrat- 
boomrat als in de veldrattengroep, en vele eigenschappen meer. 
Eigenaardig was, dat in al die gevallen, waarin we later zulke nieu- 
wigheden konden terugparen met zuivere soorten, bijna steeds bleek 
dat de nieuwe eigenschap kwasie „monomeer gedetermineerd’ was. 
Immers, zulke aabb dieren verschillen in A van huisratten en in B van 


