



HET EVOLUTIEPROBLEEM 421 
den, het verminderen van de potentiéele variabiliteit van een groep, 
min of meer automatisch plaats vindt. 
Wanneer we ons een groepje dieren voorstellen, ontstaan door krui- 
sing van een dier met den factor A en een zonder dien factor, dan zullen 
we in de tweede generatie de helft der nakomelingen heterozygoot 
vinden, Aa, en van de rest evenveel homozygoot met A, dus AA, als 
zonder A, dus aa. We weten nu door berekeningen van PEARL en an- 
deren, dat wanneer we aannemen dat in zulk een groep elk individu 
evenveel nakomelingen heeft, de verhouding van zuiveren tot onzui- 
veren altijd door gelijk blijft. In schijnbare tegenspraak daarmee staat 
de ervaring, dat in de natuur soorten zeer zuiver zijn. Ergens moet dus 
deze berekening van de studeerkamer niet kloppen met de biologische 
werkelijkheid. 
Wanneer we de feiten en de theorie nader beschouwen, dan zien we 
dat alleen dan van een gelijkheid in verhoudingen, en van een voort- 
bestaan van de onzuiverheid sprake is, wanneer werkelijk elk individu 
evenveel nakomelingen heeft. In de eerste plaats is in de berekeningen 
vergeten, dat een onbegrensd voortgezette vermeerdering van een 
„groep onmogelijk is. We weten dat in de praktijk niet elk individu even 
veel kansen heeft een ouder te worden van de individuën der volgende 
generatie. Enkele dieren hebben veel nakomelingschap, anderen daar- 
entegen, de meerderheid, in het geheel geene. 
Tevens weten we, dat elke kleine groep, welke uit een groote groep 
wordt geïsoleerd een kleinere potentiëele variabiliteit heeft. Immers 
zeldzame genen hebben kans in de kleine groep te ontbreken en voor 
zeldzame onzuiverheden geldt hetzelfde. Telkens wanneer er in een 
groep geen enkel individu voorkomt dat nog onzuiver is voor een of 
ander geen, of wanneer integendeel geen enkel individu meer voor- 
komt met een of ander zeldzaam geen, vermindert de potentiéele varia- 
biliteit één punt. In een afgesloten, geïsoleerde groep kan de potenti- 
éele variabiliteit nooit grooter worden. Daarentegen kunnen op ver- 
schillende momenten en onder invloed van de meest verschillende om- 
standigheden zich gebeurtenissen voordoen, waarbij de potentiëele va- 
. tiabiliteit kleiner wordt. Waar dus beide processen in een geïsoleerde 
groep, het grooter worden en het kleiner worden van de potentiëele 
variabiliteit niet in de zelfde mate, maar in geheel verschillende mate 
mogelijk zijn, daar moet op den duur de potentiëele variabiliteit auto- 
matisch kleiner worden. 
