422 SOORTVORMING EN EUGENETICA 
De verhouding tusschen het aantal individuén dat een plaats vindt, 
en het aantal jonge individuén dat wordt geboren, heeft een enormen 
invloed op de snelheid waarmee groepen zuiver worden. Hoe grooter 
het aantal nakomelingen per individu, en hoe ongelijkmatiger de om- 
standigheden, des te kleiner wordt het aantal individuén dat werkelijk 
tot voortplanting komt, en dus des te sneller gaat de automatische re- 
ductie der potentiéele variabiliteit. 
Wanneer we bij enkele dieren zien, hoe ze elk voorjaar weer zich 
voordoen in een klein aantal, hoe ze gedurende den zomer in een paar 
generaties zich enorm vermeerderen en dan gedurende den winter weer 
in massa uitsterven, dan wordt ons duidelijk hoe daar de automatische 
reductie van de potentiéele variabiliteit al heel snel moet gaan. 
„Elk proces van selectie werkt op de volgende wijze. Enkele individu- 
en, welke een bepaalde eigenschap in bijzondere mate bezitten, worden 
voor de voortplanting uitgekozen, hetzij door een kweeker, hetzij door 
nieuwe omstandigheden, waaraan ze aangepast zijn. Het gevolg is, dat. 
de groep snel zuiver wordt voor de genen, welke deze eigenschap mee hel- 
pen vormen. Maar, daar de verhouding tusschen de gevormde kiemcellen 
en de individuën welke worden gekozen voor voortplanting er eene is, 
waardoor de potentiëele variabiliteit snel nul moet worden, is het 
resultaat dat niet alleen voor de geselecteerde eigenschap, maar voor 
alle andere eigenschappen snel zuiverheid wordt verkregen. Dat wil 
dus zeggen, dat zuiverheid wordt verkregen voor allerlei genen, of ze 
een belangrijk dan wel een onbelangrijk aandeel nemen aan de eigen- 
schappen. En dus worden de groepen, de soorten, zuiver, niet alleen 
voor belangrijke, maar ook voor geheel onbelangrijke eigenschappen. 
In de kultuur, vooral bij polygame dieren, wordt dikwijls nog het aan- 
tal dieren, vooral vaderdieren, dat werkelijk deelneemt aan de voort- 
planting bijzonder sterk gereduceerd, waardoor de automatische re- 
ductie der potentiëele variabiliteit bijzonder snel gaat. 
Door dit nieuwe principe, de automatische reductie der potentiëele 
variabiliteit, zijn we een stap nader gekomen tot de oplossing van het 
evolutieprobleem. Immers nu is het ontstaan van zuivere soorten ge- 
makkelijker te begrijpen. Welke groepen kunnen nu soorten worden ? 
Soorten zijn die groepen welke zoo zijn gesituëerd, en een zoodanige 
constitutie hebben, dat de oorzaken welke hun potentiëele variabiliteit 
reduceeren, het winnen van die welke telkens weer potentiëele varia- 
biliteit toevoeren. Uit deze definitie blijkt ten duidelijkste dat een 




