
| 
| 
! 
| 





HET EVOLUTIEPROBLEEM 423 
zekere mate van kruising tusschen twee soorten toelaatbaar is, zoolang 
ze maar niet een zeker maximum overschrijdt. 
We moeten in de eerste plaats hier even beschouwen, wat er gebeurt 
als soortkruising plaats vindt. Wanneer een bastaardindividu werkelijk 
blijft leven, en de kans hierop is natuurlijk niet grooter dan in die van 
elk willekeurig soortzuiver individu, dan zal het paren met een indivi- 
du van zuivere soort. Wanneer dit proces zich herhaalt gedurende een 
aantal generaties, dan zal op den duur dit bastaard , bloed”’ geheel in de 
constitutie van de zuivere soort verdwijnen. Wat werkelijk gebeurt is 
het volgende : 
Van soortzuivere individuen verschilt een bastaard door genen meer 
en genen minder. Het eenvoudigst is het een enkel geen te volgen: Een 
dier, dat onzuiver is voor een geen, dat de zuivere soort mist, zal even- 
veel kiemcellen met als zonder dat geen voortbrengen. De kans dus dat 
een enkel kind van zulk een bastaard weer onzuiver zal zijn voor dat 
geen, of wat dit geen betreft een genotype zal hebben als de zuivere 
soort, is even groot. 
Omgekeerd geldt hetzelfde voor een geen dat de bastaard minder 
heeft, of voor hetwelk hij onzuiver is. Ook hier is de kans 50 procent 
dat een enkel kind weer onzuiver zal, zijn, en 50 procent dat het kind 
zuiver zal zijn als de individuën van de zuivere soort. Waar dus voor 
elk geen, waarin de bastaard nog verschilt van de zuivere soort de 
kans 50 procent is, dat een enkel kind zuiver zal zijn, kunnen we zeg- 
gen dat het aantal genen, waardoor een bastaard verschilt van de zui- 
vere soort waarin het verdwijnt, in elke generatie wordt gehalveerd. 
Het werkelijke aantal genen waarin zulk bastaardmateriaal nog ver- 
schilt van zuiver, kan natuurlijk in een generatie wel eens wat meer of 
minder zijn dan precies 50 procent, maar op den duur gaat toch dit 
proces zoo automatisch door. 
Dit is natuurlijk een extreem geval, maar we moeten inzien, dat al 
paart niet in elke generatie een bastaard met een individu der zuivere 
soort, toch op den duur dit proces voortgang heeft. 
Bij het berekenen van de kans die een bastaardindividu, of een indi- 
-vidu met eenige van de gewone norm der soort afwijkende eigenschap 
heeft, deze eigenschap op zijn nakomelingschap over te brengen, moe- 
ten we terdege rekenen met de getalverhouding waarin zulke indivi- 
duen in de menigte voorkomen. 
In 1867 publiceerde JENKINS een anonym artikel in de North Bri- 
