426 SOORTVORMING EN EUGENETICA 
dan soms een zône zijn met intermediaire vormen, vooral wanneer de 
twee soorten in de ruimte gescheiden zijn. Twee zeer naverwante soor- 
ten kunnen in de ruimte gescheiden voorkomen, maar soms ook komen 
twee soorten in hetzelfde gebied voor. Dan moet er echter een oorzaak 
zijn welke paringen tusschen individuen van verschillende soort bene- 
den een zeker minimum houdt. De Javaansche huisrat en boomrat pa- 
ren waar ze elkaar ontmoeten, en de jongen zijn vruchtbaar. Maar toch 
blijven beide soorten naast elkaar bestaan in dezelfde plaatsen. De re- 
den hiervan is te zoeken in de verschillende levenswijze. Tegenover 
duizende paringen in de boomkruinen tusschen boomratten onderling, 
en duizende paringen in de huizen van huisratten met huisratten, ko- 
men nu en dan enkele paringen voor tusschen een huisrat en een boom- 
rat. De hieruit voortgekomen bastaarden gaan dan hoogstwaarschijn- 
lijk in de oudersoorten onder, maar het is mogelijk dat tijdelijk de po- 
tentiëele variabiliteit van deze oudersoorten als gevolg van de kruising 
hoog genoeg is om een enkele variëteit te doen verschijnen. 
J. ALLEN heeft in Noord-Amerika een onderzoek ingesteld naar de 
verschillende vormen van Colaptes, een specht. Hiervan bestaan ver- 
scheidene vormen waarvan de twee belangrijkste zijn C: auratus en C. 
cafer. Deze verschillen zeer veel in kleur. Beide hebben een groote ver- 
breiding. Ruwweg kan men zeggen, dat auratus voorkomt in het Oos- 
ten en cafer in het Westen van Noord-Amerika. Tusschen de twee ge- 
bieden is een strook waar een paar zuivere exemplaren van elke soort 
voorkomen, maar waar verreweg het grootste aantal dieren eigen- 
schappen van beide soorten in allerlei combinaties vertoonen. We zien 
dus ook hieruit, wat al à priori waarschijnlijk was, dat cafer en auratus 
verschillen in meerdere genen. Ook in de areas uitsluitend bewoond 
door C. auratus of C. cafer wordt een enkele maal een vogel gevonden, 
welke enkele eigenschappen van de andere soort vertoont. 
Wat zal er gebeuren als bij twee naast elkaar voorkomende soorten 
de kruising zoo frequent wordt, dat ze het minimum waarbij nog twee 
soorten kunnen blijven bestaan, overschrijdt? De hoegrootheid van 
dat minimum hangt van allerlei dingen af, en zal daarom voor ver- 
schillende groepen zeer verschillend zijn. Wanneer het aantal nakome- 
lingen van een individu zeer groot is, zooals bij visschen en insecten, en 
het totale aantal dat deelneemt aan de voortplanting blijft vrijwel het 
zelfde, dan is de kans dat een door kruising ontstaan individu tot 
voortplanting komt zeer klein, veel kleiner dan bijvoorbeeld bij den 





