DERDE HOOFDSTUK 
PSYCHISCHE EIGENSCHAPPEN 
Onder de eigenschappen, waardoor soorten aan hun eigen omgeving 
zijn aangepast zijn niet alleen morphologische en physiologische, maar 
zeer stellig ook psychische van belang. Bij het experimenteele werk in 
de genetica is grootendeels de vererving van psychische eigenschappen 
verwaarloosd, hetzij omdat geschikt materiaal ontbrak, of doordat het 
onderwerp hopeloos moeilijk werd geacht. Bij den mensch is de be- 
langstelling voor psychische eigenschappen haast nog grooter dan voor 
physiologische en morphologische kwaliteiten. Ook bij de studie van 
de erfelijkheid bij den mensch staan steeds psychische eigenschappen 
en afwijkingen op den voorgrond van de belangstelling. Het is ook 
daarom aan te raden zoo veel mogelijk een begin te maken met het 
bestudeeren van de vererving van psychische eigenschappen bij die- 
ren, omdat we daar veel objektiever kunnen zijn dan bij de beoordee- 
ling van onze medemenschen. Van groot belang lijkt dit soort werk 
ook, omdat het waarschijnlijk is, dat we op deze wijze een inzicht 
zullen krijgen in het ontstaan van nieuwe psychische eigenschappen, 
het ontstaan van psychische afwijkingen, evenals we het ontstaan kun- 
nen bijwonen van kleureigenschappen. 
Een van de groote voordeelen van beperking tot een of ander ma- 
teriaal voor experimenten is wel, dat men dat door en door leert ken- 
nen, en dat dan kleinigheden opvallen welke een andere opmerker 
niet ziet. Het feit, dat de Drosophilaspecialisten zoo enorm veel nieuwe 
‚genen hebben leeren kennen, ligt wel aan hun voortdurend nauw con- 
tact met hun materiaal. Het is mij opgevallen, dat hoe langer ik met _ 
kleine knaagdieren werk, hoe meer mij telkens kleine verschillen op- 
vallen, die dan bijna steeds erfelijk blijken te zijn. Maar des te frap- 
panter wordt dan ook weer voor mij de groote eenvormigheid van 
werkelijk zuiver materiaal. Met andere woorden, men krijgt al obser- 



