434 SOORTVORMING EN EUGENETICA 
hooren. In beide gevallen was de eigenschap recessief, maar in het 
tweede geval was de factoriale determinatie van het verschil meer ge- 
compliceerd. 
Van bijzonder interesse is het, wanneer een markante eigenschap, 
welke in een groep soorten onbekend is, doch wordt gevonden bij een 
andere verwante groep, opeens door kruising als een nieuwigheid op- 
treedt, en dan wordt vererfd. 
Geen van de door ons onderzochte stammen van huismuizen, Mus 
musculus of Mus wagneri, woelen. De boschmuis daarentegen, Mus 
sylvaticus, woelt. Dieren van deze soort duwen zich met den kop voor- 
uit door los materiaal, door kaf of mos of zand, zoowel zonder aanlei- 
ding als om zich te verbergen. Muizen welke men met Mus sylvaticus 
tezamen in een kooi houdt, leeren dit woelen nooit. 
De eerste maal ontdekten we een muis uit de tweede generatie van 
een soortkruising, welke ook deze eigenschap vertoonde. We maakten 
de kooi open, denkende dat het dier dood of ontsnapt was. Toen dat 
een paar malen was gebeurd, merkten we dat het dier zich geheel als 
een boschmuis onder de bodembedekking woelde. Later vonden we 
meer van zulke graafmuizen en is het ons gelukt de vererving aan te 
toonen (Fig. III). Ook hier komt het nooit voor, dat een muis het woe- 
len, evenmin als het dansen, van een kooigenoot leert. Op het oogen- 
blik heb ik een dansend mannetje en twee woelende vrouwtjes in eene 
kooi. Het dansende mannetje houdt zich op de oppervlakte op, en 
danst daar den heelen dag. De vrouwtjes zijn uit den weg onder het _ 
kaf. Noch de danser, noch de woelers hebben elkaar de kunst afgezien. 
Uit den aard der zaak zijn zoowel de dansers als de woelers slechte 
moeders, het doet een nest jonge muizen geen goed, wanneer er een van 
de ouders twee maal in de seconde overheen holt, en wanneer een woe- 
lende moeder telkens weer uit de bodem opduikt, juist onder het nest, 
waarbij de jongen naar alle zijden rollen, begrijpt men soms niet hoe 
het mogelijk is dat er nog eenige terecht komen. Dit is ook een van de 
redenen waarom mijn stamboomen niet over grootere getallen loopen. 
Een tweede is het algemeen slecht fokken van onze dieren onder de _ 
minder gunstige omstandigheden in Buckow. 


