446 SOORTVORMING EN EUGENETICA 
weer versmelten van soorten in hooge mate van allerlei op het oog 
weinig essentiëele dingen afhankelijk is. De vorming van stadjes en 
dorpen, maakt soortjes uit een meer homogeen verspreide bevolking. 
Zulke soorten zijn typisch te herkennen aan speciale kleederdrachten 
en aan locale gebruiken, vaak ook aan een eigen tongval. Zulke din- 
gen zijn meer homogeen dan een werkelijk zichtbaar anatomische 
eigenaardigheid, vooral ook doordat, zooals we zagen in ons voorbeeld 
van de tentoonstelling, variabiliteit zoo gemakkelijk het bestaan van 
een type onduidelijk maakt. Met een levendiger verkeer, met de ont- 
wikkeling van een spoorwegnet, hebben de kleine onder deze soortjes 
neiging te verdwijnen. Het langst zullen natuurlijk die standhouden 
welke ook geographisch geïsoleerd zijn, eilandbevolkingen, of waar een 
speciale defensieve geest in een groep heerscht. 
Wat gebeurt er als zulke groepjes verdwijnen? De menschen die 
vroeger de kleerdrachten droegen, en hun kinderen verdwijnen zelf niet. 
Maar we kunnen alleen zeggen, dat zulke groepen zich oplossen in een 
groote menggroep. Individuen die uit hun eigen stadje naar de groote 
stad emigreeren, gaan daarmee voor hun locale soort verloren. Op den 
duur krijgen we toestanden, waarin de mengsoort de boventoon voert, 
en waarin in dit substratum de kleine resten van locale soorten liggen als 
kleine eilandjes. Op die manier ontstaat een groote massa menschen, 
welke te samen een volk vormen, een groote groep, eene soort. Maar 
het is duidelijk, dat de homogeniteit in zulk een groep secundair is, en 
dat zulk een volk niet dezelfde constitutie behoeft te hebben als de in- 
dividuen die vroeger, voor er locale groepjes waren, daar in dat terri- 
torium hebben geleefd. Er is geen sprake van dat bijvoorbeeld tegen- 
woordig in Nederland een nauwkeurig statistisch anthropologisch on- 
derzoek duidelijke gevolgtrekkingen mogelijk maakt omtrent de na- 
tuur van de groepen, die oorspronkelijk deze bevolking hebben saam- 
gesteld. Of althans dient bij een dergelijk onderzoek rekening gehou- 
den te worden met het tijdelijk bestaan van allerlei kleinere soorten. 
De eenheid in zulk een volk, dus in de menggroep welke bestaat uit 
allerlei door elkaar gemengde groepjes, is niet zoozeer altijd positief, 
dus terug te voeren op een werkelijk kleine potentiëele variabiliteit als 
wel negatief, gevolg van het ontbreken in de groep van differentiëerende 
soortgrenzen. Dit komt het duidelijkst uit, wanneer we de eenheid be- 
schouwen van een zonder twijfel zeer heterogeen mengsel, zooals de 
bevolking van de Vereenigde Staten. Ook hier is een zekere eenheid, 


| 
| 
| 
| 
| 
| 
| 
7] 





