448 SOORTVORMING EN EUGENETICA 
gaan of de daar gevonden regels en wetten ook op den mensch van 
toepassing waren, lag het voor de hand, dat men naar geschikt mate- 
riaal ging zoeken. 
Al werd hier en daar een geval gevonden, waar de kond min of 
meer overeen kwamen met een genetisch experiment, toch waren deze 
gevallen gering in aantal. Ze zijn in zoo verre van groot belang, dat 
hier blijkt dat dezelfde regels en wetten gelden. Experimenteeren is 
natuurlijk uitgesloten, maar het gemis van het experiment is niet zoo 
groot, als dikwijls wordt gedacht. Immers het materiaal zou in elk ge- 
val bijzonder ongunstig zijn. Het betrekkelijk kleine aantal nakome- 
lingen, de late geslachtsrijpheid, maken dat het materiaal nog ongun- 
stiger is dan de grootere huisdieren al zijn. 
Ook bij de grootere huisdieren is weinig direkt geëxperimenteerd, 
en ook hier is het experiment vrijwel overbodig. Hier kunnen we veel 
doen door te besluiten naar analogie van proefnemingen met kleinere, 
beter geschikte dieren. Wanneer we nagaan, welke bronnen de euge- 
netici ten dienste staan, dan zijn dat de gegevens verzameld door 
klinieken en poliklinieken, en statistieken. Aan dit materiaal kleeft de 
groote fout, dat het niet verzameld is voor het doel waarvoor we het 
wenschen te gebruiken, en dus weinig bevredigend is. Dit is een der- 
gelijk geval als dat, waar een Geneticus probeert te werken met stam- 
boekgegevens, en zich dan volkomen onbevredigd voelt. 
Dit doet niets af aan de waarde van het materiaal, dat immers met 
een heel andere bedoeling verzameld werd. 
Onze kleine proefdieren, welk ons in staat stellen groote getallen te 
verzamelen, zijn veel beter proefmateriaal dan de mensch. Om aan dat 
bezwaar zooveel mogelijk tegemoet te komen, wordt vaak door euge- 
netici gebruik gemaakt van vele stamboomen, en worden eenvoudig 
cijfers bijeengeteld. 
Dit nu is ontoelaatbaar. Wanneer we in een familie muizen in een 
tweede generatie vijftig dieren hebben, waaronder een aantal albinos, 
dan is dat een veel duidelijker geval, dan wanneer we twintig menschen- 
families bij elkaar tellen om zestig individuen te vinden, waarbij een 
percentage albinos. 
Elke statistische behandeling van materiaal, hoe belangrijk ook voor _ 
oriënteerend onderzoek brengt groote gevaren mee. Wanneer we dé” 
vererving van de kleuren zwart en wildkleur bij konijnen willen bestu- 
deeren, en daartoe families samentellen waarin jongen van beide kleu- 






