



EUGENETICA 453 
bepaalde bastaarden steeds weer worden gemaakt, als gebruiksdieren, 
zooals de bastaarden van Shorthorn en Galloway runderen, en zooals 
muildieren en de bastaarden van de Muskuseend en de tamme eend. 
In al deze gevallen zijn de bastaarden steriel, of ze worden althans niet 
voor verder fokken gebruikt. Waar echter, zooals bij den mensch, zulke 
bastaardindividuen deelnemen aan de voortplanting komt het groote 
gevaar te voorschijn dat gelegen is in de groote onzuiverheid en de 
groote potentiëele variabiliteit van zulke bastaarden. 
In de meeste gevallen zullen bastaarden bij den mensch de variabili- 
teit en de vatbaarheid voor degeneratie van de eene of van beide ouder- 
soorten grooter maken. In de koloniën vooral zijn bastaarden zeer fre- 
quent, of, ik moet misschien liever zeggen, zijn bastaarden door het in 
het oog springende verschil tusschen twee menschengroepen meer op- 
vallend. Het hangt voor een groot deel af van de koloniale politiek van 
een land of de bastaarden in de eene of in de andere soort opgaan, of 
ook een derde groep vormen. In de Engelsche koloniën worden bastaar- 
den zooveel mogelijk bij de inlanders gerekend; in onze Hollandsche 
koloniën gelden ze als Europeanen. Maar ook hier, in onze koloniën, 
is een neiging bij het gekruiste element om een eigen groep, een eigen 
soort te vormen. In onze koloniën vinden we steeds, tamelijk scherp 
van elkaar afgegrensd, drie klassen, drie groepen, Europeanen, Indo's 
en Inlanders. In alle opzichten vormt deze middenklasse een afzonder- 
lijke groep, een onberekenbaar element, door de enorme variabiliteit, 
morphologisch, maar ook psychologisch. De toestanden in een koloni- 
aal land zouden heel zeker het ideaal veel meer naderen wanneer deze 
soortkruising, het ontstaan van deze bastaarden, nooit plaats had ge- 
vonden. 
Waar zuiverheid een voordeel is, daar is vaak inteelt het middel om 
snel een potentiëele variabiliteit kwijt te raken. Bij kleinere dieren kan 
een fokker door inteelt snel tot een resultaat, tot zuiverheid komen. 
Als secundair effect krijgt men dan natuurlijk ook een aantal afwijkers, 
recessieven, die men kan verwijderen. In grootere huisdieren, welke 
een grootere waarde vertegenwoordigen echter, moet een fokker er 
steeds mee rekening houden, dat hij zoo moet werken dat zulke onge- 
wenschte afwijkende individuen zoo min mogelijk worden geboren. Bij 
den mensch geldt dat in nog veel hoogere mate. Waar onzuiverheid 
voorkomt, is inteelt steeds gevaarlijk, en moet zooveel mogelijk ver- 
meden worden. Maar we weten nu, dat deze vrees voor inteelt niet zoo 
