458 SOORTVORMING EN EUGENETICA 
Ik besprak al op verschillende plaatsen de omstandigheid, dat bijna 
alle aandacht van de eugenetici is geconcentreerd op een studie van de 
vererving van geïsoleerde punten, eigenschappen. Vaagweg is daarbij 
ook telkens het streven merkbaar om door een kennis van de vererving 
van zulke punten, macht te krijgen over den toekomst der mensch- 
heid, te kunnen bijdragen tot de , veredeling’. Bij vele schrijvers vin- 
den we het denkbeeld, dat op den duur verbetering van het menschen- 
geslacht het gevolg moet zijn van een voortgezet aanmoedigen van su- 
perieure individuen,en een afhouden van inferieuren van voortplanting. 
We zien dan vaak de vergelijking met dierenfokkerij, en we lezen hoe 
de veestapel van een land langzamerhand veredeld wordt door het feit 
dat de fokkers zoo veel mogelijk van de beste en zoo weinig mogelijk 
van de slechtste individuen fokken. Hierbij is telkens, zooals ik gepro- 
beerd heb te demonstreeren, vergeten om na te zien, wat werkelijk de 
methode is welke de veefokkers gebruiken om hun dieren te verbete- 
ren. Er is geen sprake van dat fokkers ooit zouden werken op zulk een 
vage wijze, het aanmoedigen van goede en het afhouden van inferieure 
individuen. Een eerste stap tot verbetering van een groep dieren is een 
studie van de soorten in die groep. Want het zijn de soorten telkens, 
die elk door selectie worden aangepast aan speciale omstandigheden, 
en geschikt gemaakt voor een of ander speciaal doel. 
Er is een enorm verschil, tusschen wat er gebeurt wanneer een en- 
kele soort, of wanneer een mengsel van twee soorten wordt onderwor- 
pen aan selectie. En hiermee moeten we bij pogingen om een groep 
menschen te „veredelen’ ter dege rekening houden. Veel belangrijker 
voor de toekomst van den mensch dan een studie van de vererving 
van afzonderlijke eigenschappen, is een studie van groepeeringen, een 
studie van soorten en soortvorming, en van evolutie. 


