



AANGEBOREN OPTHALMOPLEGIE 49] 
tijdens de graviditeit deze aandoening kunnen veroorzaken, maar al 
kon dit, dan zou het nog hoogst onwaarschijnlijk moeten worden ge- 
acht, dat in twee verschillende moeders tijdens de zwangerschappen ge- 
lijksoortige of ongelijksoortige omstandigheden een gelijksoortig effect 
zouden sorteeren ; 
3°. de ouders der behepte kinderen zijn in beide gezinnen bloedver- 
want (eens achterachterneef en nicht, eens neef en nicht) en zijn alle vier 
afstammelingen van de in den stamboom aangegeven stam-ouders. 
Het deed mij genoegen dit te kunnen bewijzen, daar ik het a priori 
waarschijnlijk geacht heb, omdat de aandoening zoo uiterst zeldzaam is. 
Deze stamboom is eenig in zijn soort en tevens een illustratie van de 
door SIEMENS en BAUR-FISCHER-LENZ in hun leerboeken gegeven be- 
schouwingen over een eventueelen invloed van alcohol op de nakome- 
lingschap, wanneer de alcohol idiokinetische wijzigingen zou teweeg 
brengen en deze genenverandering evenals de meeste experimenteele 
idiovariaties (bijv. van MORGAN) recessief zou zijn. Niet, dat mij in deze 
familie iets van alcoholisme gebleken is, maar ik gebruik het voorbeeld 
van FISCHER en LENZ als parallel van het mijne en het mijne als demon- 
stratie van hun opvatting. De vraag doet zich nl. voor op welke wijze 
de genen, die zich hier in heterozygoten toestand klaarblijkelijk niet 
manifesteeren, ontstaan zijn. In ieder geval moeten wij aannemen, dat 
in 3 geslachten der ascendenten reeds heterozygote individuen zijn 
voorgekomen. Het is mogelijk, dat de kiemvariatie nog vele geslach- 
ten vroeger heeft plaats gehad, maar daar dit voor het principieele der 
beschouwing van weinig beteekenis is, wil ik eens aannemen, dat zij bij 
den stamvader P 1 of stammoeder P 2 is ontstaan, door welke oorzaak 
dan ook (hier is de parallel met het voorbeeld van SIEMENS en 
LENz, die voor een oogenblik alcohol als kiemgif veronderstellen). Dit 
beteekent dan, dat noch de stamouders zelf noch hun kinderen de aan- 
doening manifesteerden, want de laatsten erfden den aanleg van één 
kant en den normalen domineerenden aanleg van den anderen kant. In 
onzen stamboom is deze latente erfelijkheid zoolang doorgegaan tot 
twee heterozygote individuen een huwelijk sloten (waartoe de bloed ver- 
wantschap disponeerde.) Zoolang de personen met vreemden huwden, 
was de kans op manifestatie der aandoening vrij wel uitgesloten. In 
onzen stamboom komt de aandoening voor den dag, minstens 4 genera- 
ties nadat haar aanleg ontstond. Ze zou zich op zijn vroegst hebben 
kunnen openbaren 3 generaties na het ontstaan, wanneer bijv. een zoon 
