


ÖFVERSIGT AF K. VETENSK.-AKAD. FÖRHANDLINGAR 1874, N:o 2. 29 
‚ oblongis eristato. — Accipitres magni, fortes, aquilini, alå bre- 
viuscula, lata: caudam mediam paullum excedente, cubitalibus 
primariis circa ale attingentibus. — Sp. Americe tropice. Typus 
F. guyanensis Daud., Lath. Suppl. Ind:s. — Genus Harpyia 
| Vieill. Anal., Cuv. R. A., Thrasattus G. R. GRAY, cui typus 
F. harpyia Gm, Lath. sp. i Vultur harp. L., F. jacquini Gm, 
' F. destructor Daud., a Morphno tantum crassitie insolita rostri 
pr&sertimque pedum differt, nec separandum. Nomen vero preoc- 
cupatum (Harpyia ÖOchsenh. 1810, Lepidopterum; I SEISIENR 
Chiropterum). 
Gypogeranus ILL. Prodr. og tarso longissimo: >2 ale cub. 
primarie; oceipite cerviceque plumis longis, planatis, cristatis; 
cauda gradata, pennis 2 mediis longissimis. — Accipiter magnus 
Africe meridionalis et occidentalis (minime vero in ins. Philip- 
pinis invenitur). Palpebra superior valde ciliata. Os pone ocu- 
lum usque fissum. Ala longa: pennis cub. pr. > 4, sed < 3 ale, 
tectrices vero manus longe excedentibus. Remigum 4 longior, 
3 vix brevior; 2—06 extus, I—5 intus levius sinuatz. Digiti 
breves; externus interno subbrevior. Hallux brevis sed crassus. 
Tibia tota et summa basis tarsi plumat®. (G. serpentarius: 
Falco serp. Gm., Vultur serp. Lath. ex Miller; Sonnerat; Pl. 
Enl. 721). Genus: Sagittarius Vorm., Serpentarius Cuv., Seere- 
arius DUM., Opthiotheres VIEILL. 
Div. 7. (Haliaötus scutiplentaris): rostrum magnum, 
jronte vix humilius. 
Aeutaelus Kaup. Cuncuma! Hdgs.; Blagrus! Bl. Tarsus brevis 
(multo < 3 ale cub. prim.); cauda breviuscula (multo < ale 
cub. pr.), gradata, pennis mediis longioribus; crista nulla. — Avis 
magna Australie terrarumque circa mare indicum orientale Ha- 
liaötis affinis. Pra&sertim rostrum rostro H. albicille simillimum: 
fronte vix humilius dertro magno, longiore. nec humiliore quam 
parte basali, cerä tecto; naribus tranversim positis. Ab Haliaötis 
planta scutata et cauda gradata differt. Ala longa, lata: apicem 
inspectus, vix generice distinetus videtur. Plantä vero tarsi transversim 
seutata instructus, cum Asturinis convenit et in hac divisione Aceipitrum 
enumerandus est, quod multis natura contrarium videbitur. — Altera res, 
quae multis diplicebit, quae vero necessaria est consequentia ejusdem not 
priucipalis, est separatio generis Nothieraeis, (mox supra, in Div. 3:tia), a Oli- 
macocerco inter Circaetinas. Genera enim hac duo formam fere omnem 
communem habeut; sed tamen unicuique patet, Nothieracem Niso, et Clima- 
cocercum Circaeto, praesertimque Herpetothero affinem esse. Plerumque vero,- 
ubi characteres evidentes et constantes 'adsunt, systema paullum artificiale 
sed bene definitum, ante s. d. naturale, characteribus nullis vel insufficien- 
tibus nixum, praestare videtur. 
