14 SH. NOVAKOVIĆ, 
oni pisci srpski, koji su ovo uvodili ili primali i držali, nijesu poka- 
zali mnogo samostalnosti. 
Osim priloga, koji je pošljednjim člankom učinjen poznavanju 
pravopisa bugarsko-slovenskih štampanih knjiga i osim toga što 
cijela rasprava pomaže poznavanje gramatičke radnje XIV. i XV. 
vijeka na slovenskom jugu u opće, mogu kao resultat cijelog istra- 
živanja u pogledu na našu književnu historiju u kratko ovo izvesti: 
onome što smo do sad po bilješkama starih književnika znali, 
da se u XIV. i XV. vijeku nekakva ortografska nauka iz Bugar- 
ske i Trnova preko Konstantina filosofa raširila i u Srbiju u vri- 
jeme despota Stefana, možemo sad dodati na osnovu spomenika 
izvedeno znanje, koje nam to potvrgjuje, dokazujući jednakost 
nauke Konstantinove s onom, kojoj se u bugarsko-slovenskoj knji- 
ževnosti može kao predstavnik uzeti trgoviško jevangjelje ; 
ulazimo u trag upotrebi = u srpsko-slovenskoj kvjiževnosti, i 
tijem poznajemo, da se megju pošljednicima Konstantinove reforme 
nalaze dvije partije, od kojih se jedna više primiče bugarsko-slo- 
venskom s malim obzirom na svoje narodno, a druga, usvajajući 
nešto iz reforme, ne ulazi i u ovu slabost ; 
dobijamo s poznanjem ove tačke iz Konstantinove reforme još 
jednu karakteristiku o poslovanju i samostalnosti radnje Konstan- 
tinove, koja ne može biti neznatna. 
