148 M. SEKULIĆ, 
su one točke obadvajuh puteva, koje istoj vriednosti osnovne oline 
pripadaju, odnosne točke. Za osnovnu olinu uzeti ćemo onu koja 
za obadva titraja istu vriednost ima, jer nakon svakoga titraja do- 
spije čestica u isto izhodište, daklenu prve odnosne točke, koje su 
u početku prelaza neizmjerno blizo. Točnija oznaka one osnovne 
oline sliedi od*ovuda. Neka bude + trajanje jednoga titraja po re- 
čenoj krivulji prvoga gibanja, dalje neka bude # vrieme koje če- 
stica treba da iz prvotnoga položaja u koji drugi dodje, tad se 
može metnuti 
t==10 
U drugom odnošaju neka bude #, trajanje titraja, a f, vrieme, 
koje čestica treba da na koje drugo mjesto dodje, i u ovom slu- 
čaju možemo metnuti 
nam L u 
Ako + u oba slučaja istu vriednostima, to su # i t, odnosna vre- 
mena. Kada su odnosna vremena poznata, zna se i gdje je če- 
stica bila u oba slučaja, daklen i njezine koordinate, a usljed toga 
i odnosne točke. Uvedenu olinu ? zvati ćemo fazom gibanja, za 
gvaki oblet raste faza za jednu jedinicu, daljim kolanjem postale 
faze možemo isto onako smatrati kano i kutove koji za višekratno 
2r udaljeni. 
Odbiv prvu jednačbu od druge sliedi 
t—t=z0(1,—i) 
Buduć da je ty — t varijacije od £ a i,—i varijacija od # zato 
se može ova jednačba i ovako pisati 
či <= 001 
Iz ove se jednačbe vidi, da pri variranju + ostaje nepromieniva 
olina, daklen se nesmije varirati, ako li bismo htjeli gornju jed- 
načbu diferencirati, tad mora # ostati nepromjeniva olina. 
Ustanoviv ove temeljne pojmove prelazimo na dalje matematičko 
X 4 .o . . 
s, x koga ćemo diferencirati po 
dt 
razvijanje, i poći ćemo od izraza 
g ito ovako: 
d fdx djike s dx d (čx 
LE Ere P s. as janaa (a) 
Variranjem ostane kako rekosmo ? nepromjenivo, usljed toga mo- 
žemo, ako jednu olinu variramo i po € diferenciramo. red ovih dvi- 
juh dje promieniti, daklen metnuti 
- < (209 kopati — dx d x 
do do 


