PUBLIKACIJE O BALKANU. 191 
dju sobom ju skopčati, a za vlastita iztraživanja nekojih geograf- 
skih nepoznatih priedjela središnje Turske valjalo mu je topograf- 
sku podlogu stvorit. Geologijska pako karta, priložena razpravi, 
osnovana je na mreži Kiepertove karte drugoga izdanja (od god. 
1840). Toj je karti podpunim komentarom geologički opis, a karta 
ne samo da odgovara današnjim zahtjevom nauke, već prva je 
karta ove vrsti, što se o Balkanskom poluotoku priobćuje. U geo- 
gratskom je pogledu ova razprava ne samo time znatna, što je 
pisac razredio geologičku gradju na geografskoj osnovi; pače i time, 
što je svakoj glavi i odsjeku pridao poput uvoda obćenitu geo- 
gratsku sliku, te donosi osim geologijskih rezultata cieli red geo- 
grafskih opisa o priedjelih medju Rodopom i Balkanom i o sre- 
dišnjoj Turskoj, koje opise valja spojiti s njegovimi uzornimi puto- 
pisnimi članci (Mitth. der _k. k. geogr. Gesellsch. in Wien Jgg. 
1870 158195,:000,:549v1 899441811, P2697161 :2:1812,: 81" 112). 
Time prelazimo na ocjenjivanje tih geografskih rezultata, dočim 
geologijski dio upućujemo na stroge strukovnjake. Hochstetter je 
razredio svu gradju na sedam glava, a po koju glavu na geologijske 
ili geografske odsjeke. 
1. Iztočna mu Tracija obsiže kraj medju Carigradom i Jedre- 
nom, ili trokut medju Carigradom, Enosom na Egejskom i 
Burgasom na Crnom moru. To je zasebno omedjašeno  topo- 
grafsko područje, koje se prostire medju Crnim i Egijskim mo- 
rem; zapadnu mu medju u južnom kraju označuje dolnji tok Ma- 
rice (od Jedrene do Enosa), a u sjevernoj polovini dolina Tundže 
(od Jedrene do Jambola); dočim na sjeveru siže do južnoga po- 
danka Balkana medju Misivrijom i Slivnom. U tom posebnom oro- 
gratskom području razlikuje se frački ili bizantinski poluotok: valo- 
vito humlje uzdižuće se postupno na sjever, te prelazi u primorju 
Crnoga mora u Belgradsku šumu, koja daje Carigradu vodu; sa 
zapada zatvara ga nizko pogorje s glavicami od 300 metara, te se 
proteze od Bojiik-čekmedže na sjever do utoka Karasa i Teke 
kraj Indzića. Iza toga nizkoga pogorja prostire se suha pjeskovita 
visoka ravnina, koja se od Mramorskoga mora kraj Silivrije po- 
stupno uzdiže, te je u najvišem svojem kraju, naime medju Hasan 
i Bojiik hanom, gdje je razvodjem medju Crnim i Mramorskim 
morem, do 200 metara visoka; a od Bojiik hana opada postupno 
k jezeru Drkoškom na Crnom moru. Ovom ravninom protežu se 
iza Silivrije do Karadže Atanasijeve zidine, kojih su ruševine 
umjetnom, a ona visoka ravnina prirodnom geografskom medjom 
bizantinskoga poluotoka. 
