PUBLIKACIJE O BALKANU. 197 
tline u ovu goru uvalile, od kojih dvie: ihtimanska i banjska pri- 
padaju Marici, dočim se na visokom polju Samokovskom Iskrova 
vrela stiču, a u banjskoj kotlini vrela glavne struge Maričine. Vrela 
pako ihtimanske kotline sastavljaju rieku Ihtiman dere, koja kao 
Metiva protiče najdivlju guduru i u 'Topolku utiče. Druga je divlja 
bržica Čerovo, koja se izlieva kraj Kalugjerova takodjer u Topolku. 
Napokon medju vrelištem Čerova i ihtemanskom kotlinom leže iz- 
vori Suludrvente, koja se izpod Banje u Maricu izlieva.  Ihtiman- 
sku goru prosiecaju dvie ceste, koje skapču ravninu Plovdivsku sa 
Sredečkom. Poštarska cesta prevaljuje medju Maricom i ihtiman- 
skom kotlinom tri razvodja: prvo kraj Palanke razstavljajuće ne- 
koji pritok Marice, koj se u istu kraj Sarambija izlieva, od s 
rova, koj na sjever k 'Vopolki teče; drugo je razvodje kraj Traja- 
novih vrata i dieli Čerovo od Suludervente, koja izpod Banje u 
Maricu utiče; treće je razvodje Trajanovim vratun na zapadu te 
luči Suludrventu od Marice. Druga cesta ili željezni put proteže 
se do Banje uz desni breg Maričine doline, prevaljujuć medju Sa- 
mokovom i Banjom Slakuću goru, prelazi u Iskrovu dolinu. Na 
tom su prelazu takodjer dva razvodja: prvo glavno razvodje me- 
dju Maricom i Iskrom leži kraj Gučala na visini od 1037 met.; 
drugo razvodje luči Sipočki potok od Iskrove doline kraj Samo- 
kova. Preko Ihtimanske gore vode iz 'Topolničke u Sredečku ko- 
tlinu jošte dva sedla: naime Kukuljevića (875 met.) i Mirkovo 
(880. met). 'Fiem vrlo kompliciranim zemljištem, misli se, da bi bu- 
duća željeznica prelaziti imala, kao razmjerno najudobnijim putem, 
naime od Tatarpazarčika dolinom Marice do Banje, od ovud doli- 
nom Suludrvente preko razvodja kraj Trajanovih vrata, pa na 
Ihtiman i Vakarel uz poštarsku cestu, a hvatala bi se sredečke 
kotline kraj Ormanlija. Svakim drugim putem imale bi se silne 
potežkoće svladati. Slakuča gora diže se medju Banjom i Somoko- 
vom, Viquesnel ju zove ,Belova Polena“(!) i drži se za sjeverni 
Rodopov ogranak.  Samokov pako kao industrijalno središte ovoga 
kraja leži na desnom bregu Iskra, na prostranoj aluvijalnim pru- 
djem i pieskom prekritoj visokoj ravnini (960 met.), koja se od 
Rilova podnožja do ogranka Vitoša i Slakuče prostire; dvie je 
rieke protiču: Iskr i Palagarija, koje se pod Samokovom združuju. 
4. Sliedeće orograftske slike pridane geologijskom opisu sakup- 
ljene su u posebnoj razpravi, kojoj je naslov: ,Das Vitoš — 
Gebiet in der Central- Tirkei“ (Petermanns geogr. Mitth. 18 
B., 1872, H. I, S. 1—9, H. IL S. 82—97).—Hochstetter je na- 
