PUBLIKACIJE O BALKANU. 207 
pomenuti pako sklopovi sa svojimi sjevernimi ogranci popunjavali 
bi prostor medju Sušicom i Vojucom. Sušici na zapadu prostirala 
bi se Cika sa Sašičkimi brdi, dočim primorje rieci Dukati na za: 
padu popunjuju do sedla Logora M. Core i Res Canalit, koji se 
strmo u more ruše. Tim je goram Vojuci na zapadu glavni smjer 
od sjevero-zapada prema jugo-iztoku, tvorbe su vapnene i obiluju 
okominami, zarasle su u divljih gudurah s gustom šumom, a u 
viših krajevih bujnom travom. 
Uz primorje od Drača do Valone prostiru se pjeskovite sipine, 
koje omedjašuju močvare i slana jezera. Za kiše provaljuje voda 
sipine krčeć si put k moru; tiem dolazi na ušću rieka (Skumbe, 
Vojuce i Semena) toli pogibeljni prionuli piesak (Saugsand), u ko- 
jem čovjek i marva lagano tone.  Uslied svega toga kraj je ovaj 
nezdrava zraka, pust i nenaseljen. Valoni pako na jugu morska je 
obala strma, u nju se ruše do 200 st. visoke okomite pećine. 
Vojuca, najznatnija rieka ovoga kraja, izvire kraj istoimena sela 
ne daleko Mecova na Pendalonijskih brdih, na razvodju mora Ja- 
dranskoga i Crnoga i teče sjevero-zapadno plodnim Zagorjem, lomi 
si put kraj mjesta Ciilziire medju Trebušinom i Pelagosom te se 
kreće prema jugo-zapadu; kraj klisure Ciilziire dolina joj je tiesna 
i rieka se urva_ medju stienami; a na podnožju Kudusa opet si 
lomi put kraj Ulumeža tiesnom dolinom. Najznatniji su joj pritoci 
Dešnica, koja izvire u gudurah Bubeskih; Sušica, koja na Male 
Zat izvire; i Dropol ili Drin, koj nije toli silan kao što ga Kieper- 
tova karta crta. U ostalom Vojuca je gorska rieka, koja za kiše 
svoju dolinu sasvime poplavi te narodu mnogo straha zadaje. Od 
ušća Sušice dala bi se rieka za plovitbu regulirati, jer je duboka 
i tihije teče; samo na ušće dolaze omanji brodovi, koji kraj Vo- 
jučke skele (skala) trgovine izkrcavaju. 
K ovomu oro- i hidrogratskomu opisu Lehnertovomu imali bi to 
primietiti, da se pisac nije s geografijom mnogo zanimao, niti mu 
je spisateljstvo zanatom, jer bi mu se opis točnije s kartom sudarao, 
nebi bio toli neokretan i fragmentaran.  Poredi li se Lehnertova 
karta s novom Kiepertovom kartom Epira i Tesalije, priznati valja, 
da je Lehnertova karta znatnom privredom za nauku, jer prika- 
zuje pravu plastičku sliku europske Turske, dočim Kiepertova karta 
nije osnovana na neposrednih snimkah, no ponajviše na jednovitih 
putničkih ubaviestih. 
