96 L. ZORE, 
Di paesi lontani, e di stran loco, 
Lasse, venute siamo a poco a poco, 
sol per darvi diletto, festa e gioco, 
se carita darete a noi meschine! 
Ecci tra noi chi ha buon naturale 
Da lavorar di mano, e ingegno tale, 
Che nessun' altra a lor saria uguale; 
dunque pieta prendete in noi meschine. 
Di sonar di danza usiam ognora. 
Che chi vorra di voi, faremvi ancora 
un giuoco, a ch'el'& drento, a ch'ell& fuora; 
che soave piacer porge nel fine. 
Buona ventura udir da noi potrete, 
se il vostro sopra il nostro metterete; 
la man dico leggiadra: intenderete 
di vostro corso dal principio al fine. 
Pero care Madonne, aprir le porte, 
le qual strette tenete e chiuse forte, 
prima che sopravenga in voi la morte, 
prendi piacer di noi pover _meschine. 
Svak vidi koliko je Jegjupka nezavisna od slične talijanske, i 
koliko ju natkriljuje. Nu još nešto. Premda je Čubranović imao 
izgleda za osmerac i strofu i kod Vetranića 1 kod Nalješkovića, 
ipak i tuj u njega nova ima da se je stari dosadni stih obestrvio. 
Pohvala Jegjupci mnogo kasnija nego ista Jegjupka u onoj je 
staroj haljini, koja je Čubranoviću bila poderina, zato se je on 
obukao u nove haljine. Što dakle da iz ovoga svega zaglavimo ? 
Kad bi hotio sad na koncu usporediti ine Dubrovčane u istoj vrsti 
sa Čubranovićem, ne bih imao riječi za iskazat veliku razliku. Je- 
gjupka izmegju ostalih sličnih pjesmica čini mi se kao ruža iz- 
megju trn4, kao sunce koje razmeće svijetlost na druga telesa, kao 
eno ti pjesma koja ie od srca izašla, potekla iz ljubavi. Tako Cu- 
branović urešen vethim narječjem i nekim starinštinam što Jegjupku 
uprav krase, svijetli kao zublja u XVlom vijeku spram ostalim 
svjećama. 
2. Jegjupka je uopće spomenik ikavštine ali i tu ima mnogo je- 
kavštine, kako se svak može osvjedočit pri čitanju, v. str. 1 če- 
stiem, str. 3 smiemo, mjesti i tako često indje; dapače istu riječ 
miješa u porabi sad ikavski sad jekavski ili ekavski, n. p. str. 115 
pisan, str. 112 pjesni, str. 49 srića u sreći, str, 104 vira, str. 34 
ka 
