206 STOJAN NOVAKOVIĆ, 
po prosjeku u sredini od jedne stope u četvrti i devet palaca u 
dubljini k tome služile, da zaostavši pepeo mrtvaca hrane. Osobito 
odlikuje se jedan takovi spomenik tim, što se hudožestveno izre- 
zani, oko jedne urne savijajući se splet vinove loze vidi, noseći 
više grozdova. I u samome Stojniku nahodi se više takovih nad- 
grobnih kamenja, koji obično s vrha u jednome četverouglu ovaj 
natpis imaju 1. O. M.“ Prelazeći preko dva nadgrobna natpisa, koja 
na istom mjestu priopćuje dr. A. A. Majnert, prelazim na ono što 
je on o istoj stvari u ,Srb. Novinama“ iste godine br. 81 pisao. 
Tu javlja, kako su u ljeto 1850 uslijed mnogih kiša, koje su bile 
te godine, našli u selu Babama, po sahata od Stojnika udaljenom, 
jedan olovni sanduk (400 oka težak), u kom se malo pepela i je- 
dan mali bakarni novčić nalazio. Osim toga nagjen je u Parcanu 
(od Stojnika nekoliko kilometara sjeverno) jedan olovni čunak, 
30 oka težak i jedna olovna ploča, nalik na trpezu. Te godine je 
i ministarstvo financije došlo do nekih starina iz Guberevaca iz 
iste okoline, koje su za muzej nabavljene, te je ono predložilo mi- 
nistarstvu prosvjete 7. Septembra 1851 P.N. Nro. 3134, ,da se jedna 
komisija, sastavljena iz vještih ljudi, izašlje na lice mjesta, gdje su 
se rečene starine pronašle, pa da tamo dalja iztraživanja po struci 
starinarskoj preduzme i izvrši“. Od ovoga predloga ne bude ništa, 
te godine 1854. J. Gavrilović (koji je onda u ministarstvu finan- 
cija služio, i kome će i inicijativa onoga predloga pripadati) i J. 
Šafarik odu sami s potrebnim preporukama od vlasti, da to istra- 
živanje preduzmu. O toj ekskursiji podnijeli su oni izvještaj mi- 
nistru prosvjete, a kopiju su iste godine i »društvu srpske sloves- 
nosti“ priopćili. U glavnome ovo je rezultat te ekskursije. U oko- 
lini Baba i izvora Prutena pregledali su putnici na jednom brdu 
mnogo kamenja raznog oblika i veličine; ne našavši ni na kom 
natpisa, po obliku, položaju i veličini prosudili su, da se nebi moglo 
kazati, da je ovo kamenje bilo na grobovima, nego da je služilo 
za stepenice, kojima se išlo k zgradi, koja je na tom brdu bila još 
u rimsko vrijeme, jer sav predjel od Parcana pa do Stojnika, Baba, 
i Guberevaca pokazuje javne tragove, da je u ovom kraju deva 
bilo veliko rudokopstvo“. Na potoku Železnici, u istoj okolini, na 
koji su putnici sašli s toga brda, našli su mjesto u ravni, koje se 
zove Namastirina. Za manastir, koji je bio tu, kazali su im seljaci, 
da mu je bilo ime Zeleznica. E je toga manastira, po pričanju, 
odvučena, te je od nje sazidan man. fiainovac (kod Begaljice, južno 
od Grocke). Onda su putnici na mjestu zatekli samo kamen jedan, 
