ORGGRAFSKA RAZREDBA. ji 
jer potiču iz različite misli i osnivaju se na različitom temeljnom 
uvjetu; svaki sustav ima svoje pravo, nu takodjer svoj vlastiti cilj 
i zahtieva svoju vlastitu osnovu, koja će si priznanje steći, ako se 
što jednostavnije, jasnije i pravilnije izvodi. U ostalom više ili 
manje samovolje dolaziti će u svakoga razreditelja, kojih će samo- 
volja ustanovljenimi načeli, potanjimi orografskimi i geologijskimi 
iztraživanji i točnimi topografskimi kartami s vremenom sve to 
više nestajati. 
Sonklar se najviše protivi tomu što su Studeri uklonili stara hi- 
storijska imena, koja su s historijom i geografijom toli srasla da 
Jih je težko ukloniti i zaboraviti.! Ali stara imena niti su se držala 
medja orografskih, niti geologijskih; niti je bilo dobrih orogratskih 
karata, niti se je za te orografske oznake znalo. Znanost tek u 
najnovije vrieme osjeti potrebu označiti orografske medje i prema 
tomu razrediti gorja u prirodne sastavine. U staro se doba uzimalo 
ponajviše samovoljna imena za samovoljno omedjašene prostore, 
takova pako samovoljna razdjelba niti je u geografskom, niti u 
političkom pogledu odgovarala zahtjevom vremena, niti vanjskim 
fiziognomičnim i orografskim odnošajem. Al se ni sam pisac ne 
drži orografskoga obsega starih imena, jer Rimljanom  prostirahu 
se n. pr. Julske Alpe po prilici od Triglava do Senja na jugu; u 
pisca pako obsižu maleni prostor izmedju Nabrjetske doline, Talja- 
menta, Save, Sore i Bahže, ostali je prostor podielio medju Idrijske 
gore i Krašku visočinu. Ako bi se mi starih historijskih imena 
držali, tada bi sjeverno-hrvatsko pogorje, izmedju Drave i Save 
bilo sastavina ili nastavak starih Karavanka, medju Savom i Senjem 
Julskih, a dalje na jug Dinarskih Alpa; prema tomu imali bismo 
te gore ne samo tako nazivati, nu radi konsekvencije 1 ona stara 
imena rabiti, koja su stari geografi za pojedine česti tih gora upo- 
trebljavali; ili da bismo cieli gorski sustav južno-istočnoga evrop- 
skoga poluotoka nazvali po onoj dalmatinsko-medjašnoj kosi, na 
ime Dinarskoj planini, koja je prema ostalomu gorju istoga polu- 
1O starih orografskih imenih razpravljaše  Sonklar nješto obširnije u 
svojoj prijašnjoj razpravi (Oesterr. Revue, 1864, III, S. 178—180), koja 
imena vrhu svega za to brani, što su prikladnija za didaktičku porabu, 
jer je svaki učenik lasnije pamti (?), nego li nova, koja su samo u lo- 
kalnom ili geologijskom pogledu znatna (!). Timi dakle novimi imeni bi se 
učenikom jošte više otegotilo (!) učenje orografije, koja je i onako najteži 
dio geografske nauke. 
