Ilo 
16. 
31 
magis in griseum vergentej; flavido terreo, non sulphurescenti partium infer,; et tectricibus cauda 
infer. totis albis non flavis. Juxta de Homeyer (Isis IX. 1846) hec species Salicari@ palustri pro- 
pinque accedit; nostra e contra S. hippolaidi. 
Habitat (mnidificat?) non infrequens @stivo tempore in Italia superiori, etiam prope Mediolanum. 
PANDICILLA FAMILIARIS. Hanc speciem una cum valde adfini Sylvia galactode (forsan juxta clar. De 
Homayer non disjungende), non rite inter Salicarias Schlegel recensuit. Habitu, colorum distribu- 
tione, nec non moribus, potius in systemate prope $S. Suecicam auct. ponenda. 
Formicivora GenNEI. De Fil. -— Pileo, lineaque per oculos transeunte, postice dilatata nigris; linea 
superciliari usque ad nucham. protensa, albida; gula, collo antico, postico, et laterali, albescenti 
et nigro crebre longitudinaliter maculatis; maculis istis in pectore, ventreque medio, transversalibus. 
Tectricibus alarum nigris, albo terminatis. Dorso postico, crisso, rectricibus, remigibusque tertia- 
riis, nec non aliarum pogonio externo, rubiginosis. Cauda valde gradata; rectrice utraque subtus 
macula indistineta nigrescenti, subapicali. Rostrum corneum; pedes grisescentes. 
Turpus oLivAcEUS. Lath. — Plurima specimina hujus specici Africa australis incole, mense octobris 
anno 1843, in oppido Polavine, Brixia non procul, capta fuerunt, quorum duo in Mus. Mediol. 
adservantur. 
GARRULAX vITTATUS. De Fil. — Supra cum cauda plumbeus, subtus pallidior, rufescenti leviter tinctus. 
Capite supra purpurascenti rubro, plumis nonnullis in fronte rigidiusculis, albis. Abdomine medio 
crissoque ferrugineis. Remigibus primariis nisi apicem versus, pogonio externo albo; qui color vittam 
longitudinalem alarum efformat. Rostrum flavorubidum. Pedes sturnini, flavi, 
PACHYRAMPHUS DIMIDIATUS. De Fil. — Supra nigro chalibeus, subtus albus; fascia scapulari alba, 
rectricibus dorso concoloribus extimis tantum extremo apice macula alba preeditis,  Magnitudo 
Pach. marginati, 
Coprurus LEUCOCILLA. (Hahn) — Forsan duo species sub hoc nomine habentur, prater Cop. leuconotum, 
Fras. Specimina vidi, stature minoris quam in typicis, rostro e contra majore.- 
HeLIOCHERA. De Fil. (sept. 1846). CARPORNIS. G. R. Gray (Decemb. 1846). 
Rostrum arcuatum, capite brevius, basi ampla, culmine rotundato, mesorhinio elevato, in fronte an= 
guloso. Nares oblonge in medio longitudinis maxille, prope margines, setis nonnullis obtect®. 
Ptilosis mollis, sublaxa. 
Remiges 3.* et 4.° longiores 1.8 et 2.° versus apicem intus emarginate. 
Cauda recta, requalis. 
EvcutornIs. De Fil. 
Rostrum breve, basi minus ampla quam in gen. Cotirga; apice denticulato. 
Ptilosis laxa, non squamiformis. 
Remiges primores non angustate ut in Cotingis. 
Color viridis in pictura prevalens. 
In hoc genere ponendas existimamus. Amp. arcuatam La Fresn. 4. aureopectus ejusdem; et forsan 
etiam A cinctam Tschudi. 
CeBLEPYRIS LUCTUOSUS. De Fil. — Rostrum valde depressum, nigrum; striga subtilissima frontali, loris, 
occipite, colloque postico nigerrimis. Capitis parte media anteriore, corporeque toto subtus albis ; 
hoc ad latera cinerascenti leviter intermixto. Dorsum cum uropygio plumbeum. Ale nigre, remi- 
gibus secundariis et tectricibus limbo plumbeo; remigum pogonio interno macula alba longitudinali. 
Cauda longa, valde gradata. Rectricibus mediis nigris, c@teris ad apicem macula magna, longitu- 
dinali alba preditis. 
GrAUCcALUS TORQUATUS. De Fil. — Ptilosis pictura eadem ac ‘in Gr. melanope; at fronte ardesiaca 
non nigra; ventre crissoque cinereis non albis: torque collari postico nigro; magnitudo Laniî mi- 
noris, non Garruli glandarii. 
LANIUS EXCUBITOR. var. partibus inferioribus totis, dorso concoloribus, Prope Mediolanum capta. 
Lanius (CoLLurio) JERACOPIS. De Fil. — Fronte, superciliis, gula, colloque antico albis; vertice 
canescenti 5 striga a naribus orta, per oculos ad genas excurrente, nigra. Collo postico, dorso, 
tectricibusque alarum cinereo rufescentibus. Ale fusce; remigibus secundariis, nec non tectricibus 
rufescenti limbatis. Cauda parum gradata, longa, dorso concolori; rectrices stricte; laterales tantum, 
apicem versus margine albescentes. Toto corpore subtus, crissoque pallidissime isabellinis. 
