(  1-iy  ) 
Zij  kwamen  van  den  Heer  der  aerde, 
Uw  droomen ,  thans  geheel  vervuld  , 
Gij ,  die  uw  harte  vrij  bewaerde 
Voor  andere,  hoe  schoon  verguld  — 
Gij  ,  eindloos  boven  hen  geslegen 
Die  bralden  op  den  brosen  zegen 
Van  scbatten ,  waer  de  mot  aen  knaegt  — 
Gij  ,  roelend  ,  dat  der  heemlen  Heere 
Ods  gaven  schenkt  ter  zijner  eere , 
Tôt  hij  gestrenge  reekning  vraegt. 
O  Christendoui  der  vroeger  eeuwen , 
0  kind  van  Jezus  scheppend  woord  , 
Mijn  Tfiend  zag  in  den  kuil  der  leeuwen 
U  worstlen  met  verfijnden  moord. 
Hij  zag  een  moeder,  van  heur  telgen 
Omkroond  ,  romcinschen  vaen  verdelgcn  , 
Naluer  doen  zwijgen  voor  't  geloof, 
En  schiep  een  schouwburg  waerd  dier  dageu 
Toen  't  Chrislendom  den  palm  mochl  dragen , 
Gesleigerd  uit  den  martelkloor. 
Die  geesl  des  Christendoms,  die  heilige, 
Gods  adem  (welke  de  kolom 
Der  wankie  maetschappij  beveilige  !} 
Was  u  't  verrukkendst  heiligdom. 
Gij  zaegt  de  starren  die  eens  blonken 
Aen  Frankrijks  hemel ,  neèrgezonken 
In  't  stof  voor  d'aengebruischlen  draek 
Der  buichelende  omwentelingcn , 
En  hoorde  een  stem  in  "t  hart  u  zingen  : 
^  U  ,  Félix  ,  gaf  ik  ook  een  taek  !  » 
Gij  hebt  die  v^el  volbracht ,  waeraclitig  ! 
Gij  streedt  den  vaderlandschen  slrijd  , 
Als  een  Apostel  sterk  en  krachtig  , 
Der  dienst  van  'l  schooue  loegewijd.  15 
