(  i:w  ) 
't  Land  ,  u  toi  wieg  en  graf  gesdionkeii , 
Oiilslak  u  in  godvruclilc  vonken  , 
Gelijk  een  opgologen  lield. 
Gij  vierdc  'l  lieir  der  Vlaemsche  borgcicn  , 
Dat  lijfstijrannen ,  zielsverworgeren 
Op  Vrijheids  altaer  heefl  geveld. 
Waer  renl  de  jonge  schilder  heuen, 
Die  een'  Meceen  in  u  begroel  — 
Een'  Vriend ,  wien  gij  uw  ziel  will  Iccncii  ? 
Hij  baedl  met  u  in  hooger  gloed  ! 
Daer  woelt  de  Slag  dcr  Gulden  Sporen  , 
Voor  dit  verbasterd  ras  herboren 
Dat  met  den  naem  van  Vluniing  spot , 
En  niets  voell  in  zijn  boezem  kioppen  , 
Wanneer  't  de  taie  ziel  verschoppen 
Die  dappre  Breydel  sprak  toi  God  ! 
Ook  zacliter  tafcreelcn  leven  , 
O  Félix ,  op  mv  zuiver  blad. 
Wal  blankc  duif  wil  nader  zwevcii , 
Die  'l  lachend  loof  voor  u  vergat  ? 
Zij  koml ,  mel  vriendelijke  blikken  , 
Uit  uwe  handen  dagelijks  pikken 
Haer  ongezochten  morgcndisth 
Een  stond  ,  gehoorzaem  haren  Inslen  , 
Lael  gij  de  nijvre  veder  rustcn  , 
En  maelt  dan  haer  geschiedenis. 
De  Almachlige  verhoorde  uw  weiiscluMi  . 
Een  jonge  spruil ,  een  brave  vrouw. 
Gij  waerl  de  zaligslc  der  mcnschen  : 
Slil  naderde  u  bel  lier  van  roiiw. 
Uw  ziel  en  adcni  was  beniiniien  : 
>Val  di»el  don  doodsclirik  u  vorwinm-n  . 
