(  207  ) 
hecht,  in  't  bijzonder  bij  de  verhandeling  van  P.  v.  D.,  pro- 
fessor  aan  het  Athenaeum  te  G.  In  elke  dezer  lien  beoor- 
deelingen  is  de  wederlegging  van  elke  valsche  stelling  ge- 
volgd  van  de  bewijsvoering  der  stelling,  welke  Bormans 
verdedigt. 
Ten  gevolge  van  dit  plan,  is  de  schrijver  genoodzaakt,  in 
stede  van  de  betwiste  vraagpunten  volgens  eene  systema- 
tische  en  logische  orde  te  behandelen,  den  opsteller  van 
iedere  verhandeling  stapsgewijze  te  volgen,  en  hij  stelt  zich 
aldus  niet  alléén  aan  het  gémis  van  logische  orde,  maar  ins- 
gelijks  aan  herhalingen  bloot. 
Ware  het  Verslag  in  tvvee  verhandelingen  verdeeld,  waar- 
van  de  eerste  de  stellingen  der  ingezonden  stukken  achter- 
eenvolgens  zou  ontleden  en  desnoods  in  't  kort  wederleg- 
gen,  de  tweede  de  taal-  en  spelregels,  door  de  Commissie  of 
door  Bormans  voorgestaan,  in  't  breed  en  in  systematische 
orde  zou  ontvouwen  en  bewijzen,  het  alleszins  zoo  belang- 
rijke  werk  zou  er  in  duidelijkheid  en  kracht  van  bewijsvoe- 
ring veel  bij  hebben  gewonnen,  des  te  meer  daar  het  gémis 
eeuer  inhoudstafel  de  hanteering  van  het  lijvig  boek  lastiger 
maakt. 
Groot  was  de  invloed,  dien  het  meeslerlijk  Verslag  van 
Bormans  oefende  op  het  vaststellen  onzer  taal-  en  spel- 
regels. Vêle  valsche  of  belachelijke  stellingen,  voor  welke 
hardnekkige  kampioenen  sedert  jaren  in  't  harnas  waren 
gesprongen,  waren  voor  immer  uit  het  strijdperk  verwezen. 
De  grondslag  tôt  eenheid  van  spelling  was  gelegd. 
Het  verslag  verdedigde  de  volgende  stellingen  : 
1°  leder  klinker  kan  slechts  door  zich  zelven  verlengd 
worden,  wil  hij  niet  een  tweeklank  of  ten  minste  eene 
onzuivere  vokaal  worden.  Derhalve  schrijve  men  :  daad,  niet 
daed,  muur,  niet  muer  (bl.  109-114,  201-215). 
