(  208  ) 
2°  Het  gebruik  der  enkelvokaalspelling  in  aile  lettergre- 
pen  waar  de  klinker  de  slotletter  is,  de  scherplange  e  en  o 
uïtgezonderd.  Men  schrijve  daden,  niet  daeden  of  daaden, 
muren,  niet  mueren  of  muuren  (bl.  2i  6-223,  226-239). 
3°  De  zachllange  î  bestaat  niet  meer,  en  is  verloopen  tôt 
den  tweeklank  ie\  de  scherplange  us  de  tweeklank  ij  gewor- 
den  (bl.  228-230).  Van  den  klinker  ij  onderscheide  men 
streng  de  y,  welke  geen  klinker,  maar  een  medeklinker  en 
overgangsletler  is ,  evenals  de  w.  Men  schrijve  maatschappij, 
hij,  zij,  niet  maatschappy,  hy,  zy  (bl.  245-338). 
4°  In  overeenkomst  met  den  voorgaanden  regel,  worden 
de  tweeklanken  ex  en  ui  met  de  enkele  i  gevormd  :  lui,  rei, 
niet  luy,  rey;  ook  in  verlengde  woorden,  als  rei-en,  krui-en, 
lui-aard,  wijl  hier  de  twee  opvolgende  klanken  zonder 
gaping  kunnen  worden  uitgesproken,  en  derhalve  de  inlas- 
sching  eens  medeklinkers  niet  behoeven  (bl.  264-265,  276- 
278,  293-304,  vgl.  53-59). 
In  de  twee-  of  liever  drieklanken  aey  (aay,  ây) ,  oey,  ooy, 
is  het  verkieslijker  de  y  te  behouden,  wijl  hier  de  medeklin- 
ker gehoord  wordt  met  een  duister  gevoel  van  dem  hem,  om 
zoo  te  spreken,  verwanlen  i-klank.  Dus  schrijve  men  :  bloey, 
bloeyen,  draey  (draay),  drayen  (bl.  274-275,  289-292,  304- 
314,  vgl.  165-173). 
5°  Men  schrijve  naar  verkiezing  paerd  (paard),  waerd 
(waard),  staert  {staart) ,  of  peerd,  weerd,  steert,  maar  niet 
peird,  weird,  steirt  (bl.  83-123). 
6°  Weglating  der  accenlen,  met  uitzondering  van  die  tee- 
kens,  welke  gebruikelijk  zijn  om  eenen  bijzonderen  nadruk 
of  eene  samentrekking  aan  te  duiden  (bl.  26-48,  620-633). 
7°  Men  schrijve  veinzaerd  {veinzaard),  gierigaerd  (gie- 
rigaard),  enz.,  niet  veinzaert,  gierigaert  (bl.  344-362). 
