(  210  ) 
Nauwelijks  was  deze  verklaring  der  Commissie  door  het 
Staatsblad  openbaar  gemaakt,  of  er  verhieven  zich  hevige 
protestatiën,  bijzonder  in  West-Vlaanderen,  van  den  kant 
der  aanhangers  der  oude  spelwijze.  «  Er  werden  artikels 
geschreven,  protestatiën  geteekend,  pamphletten  rondgedra- 
gen  en  onder  de  deuren  gestoken,  booze  geruchten  ver- 
spreid,  lasteringen  uitgevonden,  listen  berokkend  om  het 
werk  der  Commissie  omver  te  werpen  (1).  »  Maar  al  die  luid- 
ruchtige  tegenspraak  baatte  weinig,  en  verminderde  allengs- 
kens,  nadathet  verslag  van  Bormans  de  laalkundige  gronden 
der  aangenomen  regels  had  uitgelegd.  In  eene  vergadering 
van  taalkundigen  en  onderwijzers  der  provincie  Antwerpen, 
beroepen  vanwege  den  Gouverneur  op  denllden  October  1841, 
werden,  na  grondige  bespreking,  zeven  der  acht  taalregels 
door  meerderheid  van  stemmen  aangenomen.  Alléén  de  regel, 
hooger  vervat  onder  n°  4,  betreffende  het  gebruik  van  i  of  y 
in  twee  en  drieklanken,  werd  in  zijn  tweede  arlikel  gewij- 
zijd  (2).  Reeds  sedert  de  maand  September  van  helzelfde 
jaar  had  het  Hoofdbestuur  der  Maatschappij  tôt  bevorde- 
ring  der  Nederduitsche  taal-  en  lelterkunde  eene  algemeene 
vergadering  belegd  tôt  het  nemen  van  een  goed-  of afkeu- 
rend  besluit  op  elk  der  acht  taalregelen  (3).  De  vergadering 
werd  gehouden  te  Gent,  den  23ste*  October,  en  bijgewoond 
door  twintig  leden  der  Maatschappij,  door  de  afgevaardigden 
der  letterlievende  Genootschappen  van  Anlwerpen,  Leuven 
en  Gent,  één  voor  elk  Genootschap,  en  door  twee  en  twinlig 
andere  taalkundigen  van  Oost-  en  West-Vlaanderen  (4). 
(1)  David  in  De  Middelaer,  II,  150. 
(2)  Zic  De  Middelaer,  II,  53-56. 
(3)  De  Middelaer,  II,  50-53. 
î4)  De  Middelaer,  II,  94-97.  F. -A.  Snellaerl ,    Taelcongres  en 
