(  222  ) 
dit  niet  aldus  mag  verslaan  worden  dal  van  Maerlant  de 
oudste  onzer  dichters  zou  geweest  zijn. 
Toen  in  1854  de  bestendige  Commissie  der  Belgische  Aka- 
demie  gelast  met  net  uitgeven  der  oude  Vlaamsche  werken, 
besliste  vooreerst  de  hand  te  slaan  aan  zekere  werken  van 
Maerlant,  koos  Bormans  voor  zijne  laak  de  uiigave  van  het 
alstoen  nog  ongedrnkte  werk  :  Der  Naturen  Bloeme,  eene 
omwerking,  zoo  aïs  Bormans  het  reeds  had  bewezen  (1),  van 
het  Latijnsche  werk  De  naturis  rerum,  van  onzen  Bra- 
banlschen  landgenoot,  Thomas  van  Canlimpré.  Hij  benut- 
tigde  daartoe  vijf  handschriften  en  verscheidene  fragmenten. 
Het  eerste  deel,  behelzende  de  Prologhe  en  de  IV  eerste 
boeken,  met  de  varianten  der  handschriften,  verscheen  in 
1857  Ongelukkiglijk  raakten  kori  daarna  de  meesle  aanleeke- 
ningen,  die  door  den  uilgever  waren  verzameld,  verloren. 
Dit  verlies  trof  hem  zôô  dat  hij  den  wenseh  uildrukte  van  de 
voortzetling  der  uitgave  ontlasl  le  worden  (J2).  De  uitgave 
van  hPl  tweede  deel,  met  inleiding  en  glossarium,  werd  laler 
door  de  Commissie  vertrouwd  aan  ons  geleerd  medelid,  Hoog- 
leeraar  Heremans,  en  is  thans  onder  druk.  Evenwel  deeld( 
Bormans  nog  aan  de  Akademie  twee  korte  studiën  mede  over 
Der  Naturen  Bloeme,dle  in  de  Bulletins  van  'tjaar!86l 
(2e  série,  t.  XII,  bl.  58-59,  en  353-558)  wierden  opgenomen; 
de  eersle  bevat  eene  beschrijvin^;  van  een  fragment  van  een 
goed  handschrift  van  het  begin  der  XIVe  eeuw,  behoorende 
(1)  Bulletins  de  l'Académie,  t.  XIX,   lrc  partie,  pp.  132  vl 
1852.  Zie  hooger. 
(2)  Zie  Sneilaert,  Rapport  sur  les  travaux  de  ta  Commission  char- 
gée de  la  publication  des  anciens  monuments  de  la  littérature  fla- 
mande. Brussel,  1872,  bl.  9. 
