(  225  ) 
werk  van  Boendale  aanziet.  Deze  teksten  zijn  voorafgegaan 
van  eene  leerrijke  Voorrede  van  142  bladzijden,  waarin  de 
uitgever  niet  alleen  de  handschriften  bespreekt  die  hij  benut- 
tigde,  en  iracht  te  bewijzen  dat  het  Vie  en  hel  VIIe  boek  niet 
door  verscheidene  personen  wierden  gedichl,  maar  door 
éénen,  waarschijnlijk  Leuvenaar  van  geboorle,  die  bijzonder 
Dynterus  heeft  gevolgd,  en  in  het  klooster  van  Groenendaal 
in  1440  het  VIIe  boek  voleindigde,  maar  waarin  hij  ook, 
gebruik  makende  van  de  jongste  ontdekkingen  over  Jan 
Boendale,  eene  volledige  schets  geeft  van  het  leven  en  de 
werken  van  onzen  beroemden  Tervuurschen  dichler  en  kro- 
niekschrijver. 
Tijdgenoot  van  Jan  Boendale,  hoewel  vôôr  hem  gestorven, 
was  de  Brusselaar  Heinrik  Van  Aken ,  de  Dietsche  vertaler, 
zoo  als  het  algemeen  en  gegrond  gevoelen  is,  van  den  be- 
ruchten  of,  zoo  men  wil,  beroemden  Roman  de  la  Rose. 
Reeds  in  1844  had  Kausler,  in  zijne  Denkmàler  altnied. 
Sprache  und  Literatur  (IIe  deel),  den  tekst  dezer  Dietsche 
vertaling  volgens  het  Comburgsche  handschrift  uitgegeven. 
In  1855  drukte  Bormans  twee  fragmenten  van  een  ander 
handschrift  der  XIVe  eeuw,  wier  tekst  hij  vergelijkt  met  dien 
van  Kausler,  onder  aanduiding  der  varianten  van  het  hand- 
schrift van  het  Nederlaudsche  Instituul:  Notice  sur  deux 
fragments  de  la  traduction  thioise  du  Roman  de  la  Rose 
par  Heinrike  van  Aken  de  Bruxelles  (Bulletins  de  l'Aca- 
démie, t.  XXII,  lre  partie,  bl.  76-125.) 
Bormans'  eerste  ontdekking  was  die  van  een  handschrift 
afkomstig  van  een  vrouwenklooster  te  Mielen  bij  S'-Truiden, 
bevattende  de  berijmde  legenden  van  de  H.  Lutgardis  in  drie 
boeken  van  omtrent  4500  verzen  en  van  de  H.  Christina  in 
een  boek  van  1949  verzen,  beide  vrij  vertaald  naar  den 
