(  226  ) 
Latijnschen  tekst  van  Thomas  van  Cantimpré.  Verheugd  over 
dezen  belankrijken  vond,  gaf  hij  er  kennis  van  in  een  uitge- 
breed  opstel.  gedrukt  in  De  Middelaer  (1*  jaergang,  1840-41, 
bl.  142-150,  185-200,  en  3e  jaergang,  1842-43,  bl.  291-304) 
onder  den  titel  :  Ontdekking,  lotgevallen,  nadcre  beschrij- 
ving  en  een  paer  uitlreksels  van  "t  lis.  bevattende  de  Oud- 
dietsche  berijming  der  levens  van  de  H.  Lutgardis  en  de 
H.  Christina.  Dewijl  verscheidene  schrijvers  getuigen  dat 
Willem  van  Atflighem,  lijdgenoot  van  Thomas  van  Canlim- 
pré,  het  leven  der  H.  Lutgardis  in  't  Dietsch  verlaalde, 
meende  men  eerst  in  den  door  Bormans  ontdekten  tekst  de 
vertaling  van  Willem  te  erkennen.  Maar  in  de  inleiding  van 
de  siule  Christina  noemt  zich  de  schrijver  : 
«  ic  brueder  Geraert  een  minderbroeder  » 
weshalve  deze  légende  niet  gevoeglijk  kan  toegeschreven 
worden  aan  Willem ,  die  daarenboven  nergens  als  vertaler 
van  de  Sinte  Kerslinen  légende  gemeld  wordt.  Van  den 
anderen  kant,  bleek  het  aan  Bormans  dat  de  twee  legenden 
niet  alléén  door  denzelfden  schrijver  gedicht  zijn,  maar  ook 
in  het  handschrift  door  dezelfde  hand  geschreven,  en  dat  die 
hand  de  hand  zelve  des  dichters  is.  «  Van  welk  gewichl  zulk 
een  handschrift  voor  de  juiste  kennis  en  waerdering  onzer 
oude  lellerkunde  worden  kan,  «  zegt  Bormans  »,  zal  iedereen 
dadelijk  beseffen,  en  vooral  zij,  die  weten  hoedanig  aile 
andere  handschriften  van  middeleeuwsche  dichtwerken, 
eensdeels  door  de  onkunde  of  slordigheid,  anderdeels  door 
de  nog  veel  schadelijkere  neuswijsheid  der  afschrijvers,  be- 
dorven  geworden  en  in  wat  staet  zij  lot  ons  gekomen  zijn.  » 
Wie  was  die  minderbroeder  Geeraert?  Wanneer  leefde 
