(  228  ) 
Dit  is  de  lange  reeks  onzer  Middelnederlandsche  werken, 
die  Bormans,  volledig  of  in  fragmenten,uitgaf  en  grootendeels 
ontdekte  of  ten  minsle  voor  de  eersle  maal  liet  drukken. 
De  meeste  dezer  uitgaven  zijn,  zooals  wij  het  telkens  aan- 
slipten,  vergezeld  van  aanteekeningen,  die  betrekking  hebben 
hetzij  op  woord-  en  zinverklaring,  hetzij  op  hislorische  ophel- 
deringen,  hetzij  op  de  welien  onzer  Middelnederlandsche 
grammatica,  syntaxis  of  metriek.  Het  zijn  bijzonder  de  aan- 
teekeningen op  het  leven  van  sinte  Ghrislina  die  hoogst  be- 
langrijke  bijdragen  bevatlen  tôt  de  kennis  der  Middelneder- 
landsche laal.  Het  is  te  betreuren  dat  de  man,  die  met  onze 
oude  laal  zôô  was  vertrouwd  dat  hij  reeksen  van  half  uit- 
geschraple  of  verminkte  verzen  met  de  grootste  waarsehijn- 
lijkheid  herbtelde  (getuige  bij  voorbeeld  zijne  uitgave  van 
Jan  Prael)  geen  handboek  hetzij  van  de  grammatica  of 
syntaxis ,  hetzij  van  de  metriek  onzer  Middelnederlandsche 
taal  heeft  nagelalen.  In  zake  van  Middelnederlandsche  rhyth- 
miek  bad  Bormans  een  eigenaardig  stelsel,  dat  door  J.-F. 
Willems  in  België,  door  Jonckbloet  en  de  Vries  in  Noordne- 
derland,  hevig  werd  bestreden.  Hij  beweerde  dat  onze  Oud- 
dietschedichlers  nagenoeg  dezelfde  versmaten  gebruikten  als 
de  Grieken  en  de  Latijnen,  zoodat  iedere  maat  bestond  uit 
eene  heffing  (arsis)  en  eene  daling  {thesis),  welke  laatste  uit 
ééne,  2  of  3  korte  lettergrepen  kon  gevormd  en  vôôr  of  na 
de  heffing  worden  geplaatst.  De  maten  zijn  dus  in  andere 
woorden  jamben  of  trochaeën,  dactylen  of  anapaesten,  enz. 
Daarentegen,  volgens  het  heerschend  gevoelen,  gedeeld  door 
J.-F.  Willems  en  Jonckbloet,  bestaat  elk  vers  uit  vier  toon- 
