(  232  ) 
historische  roman  moel  «  by  ons  een  miildel  zyn  om  het 
volk  de  roemvolle  geschiedenis  des  lands  le  doen  kenuen  en 
edeleii  geestdrift  ter  navolging  der  heldendaden  der  vaderen 
inboezemen.  » 
Die  eerslelingen  van  Heremans  vonden  bij  de  lezers  van 
bel  nieuwe  lijdschrifl  den  groolslen  bijval.  De  kundigheden 
die  hij  er  aan  den  dag  legde,  gevoegd  bij  den  goeden  uitsiag 
zijner  lessen  le  Mechelen,  brachten  hem  vveidra  op  een 
grooter  tooneel  over,  waar  hij  zijne  bekwaamheden  verder 
wisi  le  ontwikkelen.  De  gemeenleraad  van  Genl  had  voor  al 
de  klassen  van  zijn  Alhena3um  eenen  vlaamschen  cui? us 
ingericht,  welke  met  hetbegin  van  het  schooijaar  184o-1846 
eenen  aanvang  zou  nemen.  De  jonge  Heremans,  nu  :20  jaren 
oud,  na  slechls  één  Jaar  onderwijs  le  Mechelen,  werd  onder 
aile  anderen  waardig  geoordeeld  om  in  Vlaanderens  hoofd- 
slad  dien  nieuwen  leerstoel  te  betreden. 
Hij  begon  zijne  lessen  in  oclober  1843  en  beaniwoordde, 
in  aile  opzichten,  aan  het  in  hem  gestelde  verirouwen.  Hoe 
beperkl  ook  het  aanlal  uren  was  dat  onder  de  menigvuldige 
Jeervakken  le  Genl,  even  als  elders  in  onze  geweslen,  aan  het 
nederlandsch  toegekend  werd,  slaagde  hij  er  in  de  meesle 
zijner  leerlingen  in  staal  le  stellen  hunne  moederlaal  zuiver 
te  schrijven  en  le  spreken.  Maar  dit  was  hem  niet  genoeg. 
«  Niet  alleen  was  het  hem  te  doen,  zegl  de  hi  er  Willem 
Rogghé(l),  om  zijne  leerlingen  met  bloote  taai-en  slijloefe- 
ningen  in  't  Nederlandsch  bezig  le  houden;  hij  trachtle  hun 
liefde  voor  eigen  schoon  in  le  boezemen,  en  daarin  slaagde 
hij  zoowel  dat  nu  nog  onder  de  hoofdmannen  der  Vlaamsche 
beweging  een  groot  ge'al  zijner  leerlingen  worden  geleld.  » 
H)  Morgenblad  van  Genl,  van  IS  maart  1884. 
