(  237  ) 
mel  Blonimaert,  Rens  en  Snellaerl,  het  Vlaamsch  gezel- 
schap,  vereenigiiig  die  zich  loi  doel  sielde,  door  wekelijk- 
sche  bijeenkoinsten,  ««  vriendschappelijke  betrekkingen  daar 
le  stellen  lusscben  de  beoefenaars,  vrienden  eu  beschermers 
der  inoederlaal  en  der  kunslen  die  mel  de  laal  in  verband 
staan.  d  «  De  beraadsiagingen  in  dien  kring,  leest  mon  in  het 
Nederlandsch  Muséum  (l*'"  atlevering  1884),  hadden  door- 
gaans  eenen  klank  van  vaderiandsche  fierheid,  dieu  wij  laler 
in  onze  Viaamsehe  kringen  zelden  zoo  diep  en  zoo  vurig  aan- 
troffen.  Heremans  was  de  ziel  der  vereeniging.  » 
Hetzelfde  jaar  nam  hij  deel  aan  de  slichting  der  Eendragt 
bel  bekende  veertiendaagsch  lijdschrifi  voor  lelleren,  kun- 
slen en  welenschap,  wiens  eersle  nummer  den  ?«  Juni  1846 
verscheen.  De  redaclie  was  loevertrouwd  aan  eenen  raad 
samengesteld  uil  E.  Degerickx,  Heremans,  Rens,  Snellaerl 
en  Van  Duyse. 
In  de  Eendragt  van  1848gaf  Heremans  een  levensbericht 
van  Zschokke,  den  gemoedelijken  zwitserschen  schrijver, 
den  527"  Juni  van  dal  jaar  overleden.  In  zijne  verhandeling 
oyer  den  roman  {Taelverbond,  1845),  had  hij  den  wensch 
uilgedrukt  de  belangrijksle  verhalen  van  Zschokke  in  onze 
laal  vertolkl  te  zien.  «  0ns  volk,  meende  hij,  zou  er  oneindig 
by  virinnen  en  hier  en  daer  te  zyner  eere  voile  overeenkomsl 
vinden  mel  zyne  zeden,  »  Als  proeve  van  zulke  vertaling  gaf 
hij  z(^lf,  in  den  eersten  jaargang  der  Eendragty  het  geestig 
verhaal  Hel  been.  Het  vond  groolen  bijval  en  werd  in  ver- 
scheidene  nieuwsbladen  opgenomen.  Hierdooraangemoedigd 
deelde  hij  de  vertaling  mede  van  de  Gebrokene  kruik  (1),  liet 
in  1851  eene  Keus  uit  de  verhalen  van  Zschokke  afzonderlijk 
(I)  Eendragt,  3'*e  jaargang  ,  n"  4,  5  en  6. 
