(242) 
lersleben  (1),  de  Coussemaker  (2)  en  Fr.de  Corl  (3),  wani  hij 
was  overluigd  dal  de  lof  dier  roemvolle  mannen  een  prikkel 
zoude  zijn  tôt  navolging  hunner  daden. 
Op  laalkundig  gebied  vindt  men  van  Heremans,  in  het 
Taelverbond  {A'^^  deel),  een  wel  doordacht  opslel  over  het 
Rijm,  gedagteekend  van  den  1»  juli  1847.  Het  handelt  hoofd- 
zakelijk  over  het  stafrijm  of  voorletlerklank.  De  heden- 
daagsche  taal  zoowel  als  de  vroegere,  onze  oude  en  nieuwe 
dichlers  wordeu  nauwkeurig  onderzocht.  Uit  het  dagelijksch 
gebruik  haalt  Heremans  eene  lange  lijst  van  144  alliteree- 
rende  spreekwijzen  voor  den  dag  en,  door  menigvuldige 
voorbeelden,  toont  liij  hoeveel  nog  Vondel,  Bilderdijk,  Hel- 
mers  en  Tollens  aan  deze  bijzondere  eigenschap  onzer  oude 
poezij  verschuldigd  zijn  en  welk  voordeel  de  dichter  uil  de 
klanknabootsing  door  het  stafrijm  kan  trekken. 
In  1853  verscheen  hel  Taelverbond^  volgens  een  nieuw 
plan  hervormd,  onder  het  bestuur  van  Heremans  en  den 
geleerden  antwerpschen  archivist  P.  Genard.  Het  vverd 
bestemd  om  vooral  Taal-  en  Oudheidkundete  behandelen; 
eene  bijzondere  afdeeling  onder  den  titel  Mengelingen  bleef 
evenwel  aan  de  belletrerie  gewijd.  Heremans  schreef  er  over 
volksliederen  en  sagen  (4),  en  bewees,  in  eene  geleerde 
verhandeling  over  ik  heb  geweest  en  ik  ben  geioeest,  dal  in 
het  Middennederlandsch  heb  geweest  (gesijn  of  gewezen) 
•1)  Nederlandsch  Muséum,  1874.  5^6  aflevering. 
(2)  Ibid.,  1876,  2<ie  aflevenng. 
(3)  Ibid.,  1878,  1»'^  aflevering. 
(4)  In  1853  maakle  hij  ons  bekend  jaet  een  volkslied  uit  de  om- 
streken  van  Gent,  in  den  westfaalschen  texl  door  Mone  uilgegeven  ; 
in  1854,  met  de  dietsche  bewerking  der  Oanktiuizersage. 
