(  243) 
alleen  in  gebruik  was,  dat  Dan.  HtMnsius,  Zevecole  en  Vondel 
dien  vorm  nog  meermaals  bezigen,  dal  van  de  XVII<^e  eeuw 
af  zijn  geweest  altijd  meer  veld  wint,  maar  men  nog  heden 
voorbeelden  aanJreft  van  hebben  geweest  in  Kincker,Willenis, 
Van  Lennep,  Beets,  Van  Koetsveld  en  David.  Onder  den  tiiel 
van  Snippers  van  mijne  schrijflafel  (1834)  bespreekl  hij 
onder  anderen  de  verwarring  der  gesiachten  in  Noord  Neder- 
land. 
Het  aldus  heringericht  tijdschrift  had  evenwel  geen  lang- 
durig  bestaan.  Heremans'  vverkzaamheid  werd  weldra  door 
andere  bezigheden  ingenomen.  Een  grool  aanlal  studenteu 
der  hoogeschool  van  Genl,  steunende  op  arlikel  3  der  wel 
van  1849,  had  onderwijs  gevraagd  in  de  Nederlandsche  taal  en 
lellerkunde,  iets  dat  sedert  jaren  was  verwaarloosd,  en  de 
regeeringj.de  rechtvaardigheid  der  aanvraag  inziende,  had 
professer  Serrure  met  de  geschiedenis  der  Vlaamsche  letter- 
kunde,  Heremans  met  eenen  cursus  van  Nederlandsche  taal 
beiast.  Den  9  november  1854  opende  hij  zijne  lessen  met 
eene  redevoering,  waarin  hij  den  verleden  en  huidigen  loe- 
stand  der  vlaamsche  lelteren  afschetsie.  Hij  was  sederl  laiig 
in  de  oudere  en  nieuwere  germaansche  talen  ervareri.  Van 
nu  af  doorgrondde  hij  nog  meer  de  geschiedenis  van  het 
Nederlandsch,  daar  hij  beurtelings  de  uitlegging  van  den 
Heliand  en  van  iMaerlaiil's  strophische  gedichten  tôt  onder- 
werp  zijner  lessen  nara.  «  Door  lalere  sludie,  zegt  de 
heer  Paul  Fredericq  (1),  een  zijner  oudieerlingen,  ben  ik 
eenigzins  bevoegd  geworden  om  over  dal  onderwijs  een 
bescheiden  oordeel  uit  te  spreken;  welnu  ik  kan  uit  eigen 
(1)  Lijkrede. 
