(  247  ) 
H  gebied  der  Nederlnndsche  laal  en  over  de  spelling  met 
aa  of  ae;  le  Rotterdam  (8s'«  congres  1865)  besprak  hij  het 
misbruik  van  Gallicismen  en  Fransche  bastaardwoorden ; 
te  Cent  (9*^6  congres  1867)  handelde  hij  over  het  al  of  niet 
vertalen  van  uitheemsche  plaatsnamen;  te 's  Gravenhage 
(lO^ie  congres  1868),  over  de  letterkunrlige  betrekkingen 
tusschen  Noord  en  Zuid  in  de  çerste  helft  der  XVII^^  eeuw. 
Te  Middelburg  (12'^*^  congres  1872)  stelde  hij  onder  anderen 
de  vraag  of  er,  in  de  Vlaamsche  gewesten^  in  de  taal 
nog  sporen  te  vinden  zijn  van  den  invloed  der  vroegere 
betrekkingen  met  Engeland.  Wederom  te  Anlwerpen 
(15«  congres  1873)  liield  hij  eene  h^zinj^  over  de  Neder- 
landsche  letlerkunde  in  de  zuidelijke  provinciën  van  het 
koninqrijk  der  Neder/inden^  van  181 5  toi  1850(1);  en  sprak 
eindelijk,  op  bel  \A^^  congres  le  Maastricht  (187o.),  over  de 
officièele  spelling  der  gemeentenamen. 
Een  onderwerp  werd  op  de  eerste  congressen  met  voor- 
liefae  behandeld.  Men  streefde  naar  nadere  verbinding  der 
twee  iiedeellen  van  Nederland  en  koesierde  den  wensch  om 
lot  volkomen  eenheid  van  taal  le  geraken.  Heremans  vooral 
bracht  het  zijne  bij  om  dien  wensch  te  verwezentlijken.  Zoo 
beslreed  bij  te  Anlwerpen  in  18o6  het  ^bruik  der  afzonder- 
lijke  benamingen  van  Hollandsch  en  Vlaamsch.Wli  verlangde 
dai  deze  bekrompene  uitdrukkingen  voor  allijd  uit  onze 
schriflen  verdwenen,  om  plaats  le  maken  voor  de  juislere 
benaming  van  Nederlaudsche  taal-  en  letlerkunde.  Sedert 
nam  hij  elke  geiegenheid  te  baat  om  den  naam  van  Neder- 
(1)  Hij  schetst  er  den  invloed  en  de  verdiensten  van  de  hooglee- 
raren  Schrant ,  Meyer,  Visscher  en  Kinker  te  Gent ,  Leuven  en 
Luik,  (lie  van  Schroeder  in  Lier  en  van  Genabeth  in  Brugge. 
